یونان و فنلاند قراردادهای دفاعی بزرگی را برای استفاده از سامانه‌های پدافند هوایی اسرائیل امضا کردند

روز دوشنبه، ۳۱ آگوست ۲۰۲۶، یونان و اسرائیل قراردادی به ارزش ۳ میلیارد یورو (معادل ۳.۵ میلیارد دلار) برای ساخت یک شبکه جامع و چندلایه پدافند هوایی در سراسر این کشور مدیترانه‌ای امضا کردند. این معامله که بزرگترین صادرات دفاعی در تاریخ روابط اسرائیل و یونان محسوب می‌شود، همزمان با تمدید محرمانه چارچوب دفاعی دوجانبه فنلاند با اسرائیل تا سال ۲۰۳۴ صورت گرفت و چرخش اروپا به سمت فناوری رهگیر خاورمیانه‌ای آزمایش‌شده در میدان نبرد را تثبیت کرد.[1][2]

ساختار یونان، که «سپر آشیل» نامیده شده است، اولین باری است که نهاد دفاعی اسرائیل یک شبکه یکپارچه پدافند هوایی ملی را به طور کامل صادر می‌کند. این بسته شامل سامانه‌های «فلاخن داوود» (David's Sling) برای برد متوسط تا بلند، سامانه‌های SPYDER و BARAK MX برای تهدیدات کوتاه‌بردتر، و یک قرارداد تکمیلی ۲۶ میلیون یورویی برای فناوری ضد پهپادی «گنبد پهپادی» (Drone Dome) شرکت رافائل است.[1][2][5]

نیکوس دندیاس، وزیر دفاع ملی یونان، این خرید را «حلقه‌ای مهم در اصلاح نیروهای مسلح و پاسخی ضروری به چالش‌های ژئوپلیتیکی و فناورانه زمان ما» توصیف کرد. این سامانه‌ها توسط یک مرکز فرماندهی و کنترل ملی جدید به هم متصل شده و توسط رادارهای چندمنظوره شرکت «سیستم‌های اِلتا» (ELTA Systems) تغذیه خواهند شد.[1][5]

دندیاس با تشریح استراتژی بازدارندگی جامع، اظهار داشت: «کشتی‌ها، هواپیماها، دارایی‌های زمینی، سامانه‌های خودمختار، ماهواره‌های جدید و به طور کلی، هر پلتفرمی که مجهز به حسگر باشد، در یک معماری واحد مبتنی بر شبکه ادغام می‌شوند.»[1]

در اروپای شمالی، فنلاند گام‌های موازی برای تأمین پدافندهای ارتفاع بالای خود که توسط اسرائیل طراحی شده‌اند، برداشته است. آنتی هاکانن، وزیر دفاع فنلاند، تمدید ده ساله تفاهم‌نامه همکاری دفاعی با اسرائیل را در اوایل سال ۲۰۲۴ تأیید کرد؛ اقدامی که تنها در اواخر آگوست ۲۰۲۶ توسط شبکه پخش فنلاندی Yle فاش شد.[1][5]

تمدید فنلاند استقرار و ادغام بلندمدت سامانه «فلاخن داوود» را تضمین می‌کند، که هلسینکی آن را در نوامبر ۲۰۲۳ به مبلغ تقریبی ۳۱۷ میلیون یورو خریداری کرده بود. برخلاف تمدیدهای پنج‌ساله قبلی، پیمان جدید به مدت یک دهه کامل اعتبار دارد و یک گروه هماهنگی دوجانبه دائمی برای تحقیقات نظامی، توسعه تسلیحات و تدارکات ایجاد می‌کند.[1][5]

هر دو کشور اروپایی با وجود تشدید اصطکاک‌های سیاسی داخلی، این تدارکات گسترده را پیش می‌برند. در هلسینکی، چهره‌های اپوزیسیون چپ‌گرا، از جمله سوفیا ویرتا، رئیس حزب اتحادیه سبز، این همکاری تمدید شده را به شدت مورد انتقاد قرار داده و سیاست دولت را در پرتو جنگ جاری در غزه، «شرم تاریخی فنلاند» نامیده‌اند.[1]

با این حال، برای برنامه‌ریزان دفاعی در آتن و هلسینکی، واقعیت عملیاتی سه سال گذشته بر تردیدهای دیپلماتیک غلبه کرده است. یونان در حال حاضر تقریباً ۳.۵ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف دفاع می‌کند – که یکی از بالاترین نسبت‌ها در ناتو است – و این امر ناشی از تنش‌های دیرینه منطقه‌ای با ترکیه و تمایل به تأمین امنیت مرز مدیترانه شرقی اتحادیه اروپا است.[1][5]

در همین حال، فنلاند به عنوان عضو جدید ناتو که مرز ۱,۳۴۰ کیلومتری با روسیه دارد، در حال توسعه ساختار پدافند هوایی خود است. ژنرال یان یاکولا، رئیس دفاع فنلاند، خاطرنشان کرد که ارتش به سامانه‌هایی نیاز دارد که بر اساس «قابلیت‌های نظامی اثبات‌شده، مقرون به صرفه بودن و مناسب بودن برای مشتری» باشند، معیارهایی که سامانه‌های اسرائیلی در طول فرآیند تدارکات برآورده کردند.[1][5]

برای اسرائیل، این تزریق عظیم سرمایه اروپایی دو هدف را دنبال می‌کند. علاوه بر تثبیت اتحادهای استراتژیک در مدیترانه و بالتیک، قرارداد ۳ میلیارد یورویی یونان و همکاری مستمر تحقیق و توسعه فنلاند، مقیاس صنعتی لازم را برای شرکت‌های رافائل و صنایع هوافضای اسرائیل فراهم می‌کند تا خطوط تولید را تسریع بخشند و ذخایر رهگیرهای به شدت کاهش‌یافته ارتش اسرائیل را دوباره پر کنند.[4][5]