بلیزارد با یک قمار بزرگ بازمی‌گردد: ریبوت استارکرفت در قالب یک شوتر جهان‌باز برای ۲۰۳۰

چالش اصلی برای تبدیل یک فرنچایز افسانه‌ای استراتژی هم‌زمان به یک تجربه اول‌شخص، مقیاس است: بازی باید از روی خاک و گل‌ولای همان‌قدر عظیم به نظر برسد که از آسمان به نظر می‌رسید. برای بلیزارد اینترتینمنت، به نظر می‌رسد این شرط بالاخره محقق شده است. در رویداد بلیزکان ۲۰۲۶ (BlizzCon 2026)، این استودیو رسماً اعلام کرد که استارکرفت در قالب یک شوتر جهان‌باز داستان‌محور بازمی‌گردد و هدف آن عرضه در بهار ۲۰۳۰ است. این معرفی، اولین نسخه جدید در بخش کوپرولو (Koprulu Sector) از زمان بسته الحاقی Nova Covert Ops در سال ۲۰۱۶ است؛ اتفاقی که این فرنچایز ۲۸ ساله را از ریشه‌های ایزومتریک خود دور کرده و بازیکنان را مستقیماً در پوتین‌های یک تفنگدار تران (Terran Marine) قرار می‌دهد.[1][3]

ریسک این تغییر مسیر فوق‌العاده بالاست. بلیزارد پیش از این دو بار برای ساخت یک شوتر استارکرفت تلاش کرده و شکست خورده است؛ اولین بار با عنوان اکشن مخفی‌کاری کنسولی StarCraft: Ghost که در سال ۲۰۰۲ معرفی و در ۲۰۰۶ لغو شد، و بعداً با پروژه‌ای به سبک بتلفیلد با اسم رمز Ares که در سال ۲۰۱۹ کنار گذاشته شد. حالا، تحت رهبری دن هی، تهیه‌کننده اجرایی سابق فار کرای، استودیو در تلاش است تا این طلسم را بشکند. هی در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۶ به جمعیت حاضر در بلیزکان گفت که هدف این است که «به گذشته استارکرفت ادای احترام کنیم، اما با فرصتی برای فراتر رفتن از آن.»[1][2]

تریلر سینمایی سه‌دقیقه‌ای که در مراسم افتتاحیه به نمایش درآمد، فضایی تاریک و خشن داشت و یک تفنگدار تران را نشان می‌داد که پس از پایان آموزش، به یک نبرد بی‌رحمانه و از پیش باخته در برابر انبوهی از زرگ‌ها (Zerg) اعزام می‌شود. اگرچه هیچ ویدیویی از گیم‌پلی واقعی نشان داده نشد، اما تیم توسعه تأیید کرد که این عنوان روی سفر «از صفر تا صد» یک شخصیت واحد تمرکز خواهد داشت. برخلاف مدل‌های لایو سرویس (live-service) که بازار فعلی را قبضه کرده‌اند، این پروژه به عنوان یک تجربه داستانی قاطع طراحی شده است. هی تأیید کرد که این شوتر دارای «آغاز، میانه و پایان» خواهد بود و تأکید کرد که قرار نیست این بازی یک چرخه بی‌پایان فصلی و لایو سرویس باشد.[4][5]

تعیین یک تاریخ انتشار قطعی برای ۲۰۳۰ — یعنی تقریباً چهار سال دیگر — حرکت غیرمعمولی برای استودیویی است که از نظر تاریخی به شعار «هر وقت آماده شد، منتشر می‌شود» معروف است. به گفته تیم توسعه، تعیین این هدف به عنوان یک فراخوان و انگیزه داخلی عمل می‌کند. داستان بازی حدود ۷۰ سال پس از وقایع StarCraft II: Legacy of the Void روایت می‌شود و آن را در یک «جهان زنده» قرار می‌دهد؛ جایی که بازیکنان در دنیاهای عظیم بیگانه کاوش می‌کنند و از یک زاویه دید کاملاً جدید با تهدیدات آشنا می‌جنگند.[3][4]

تغییر به فرمت جهان‌باز نشان‌دهنده یک دگرگونی مکانیکی عظیم است. به جای مدیریت اقتصاد و فرماندهی ارتش‌های صد نفره، بازیکنان درگیر یک گیم‌پلی سیستماتیک و مأموریت‌های از پیش نوشته‌شده روی زمین خواهند شد. هی، که نظارت بر سری فار کرای از نسخه سوم تا ششم را بر عهده داشت، رزومه‌ای کاملاً مناسب برای ترکیب محیط‌های وسیع با هرج‌ومرج‌های بازیکن‌محور دارد. هی توضیح داد که مبارزات «نه از بالا، بلکه پایین روی زمین، در گل‌ولای و در میان آتش» رخ خواهد داد.[1][2]

تاریخچه توسعه این پروژه لایه دیگری از پیچیدگی را به آن اضافه می‌کند. هی چند سال پیش به بلیزارد پیوست و در سال ۲۰۲۲ به صورت عمومی به عنوان رهبر بازی بقای معرفی‌نشده استودیو با اسم رمز Odyssey شناخته شد. آن پروژه در ژانویه ۲۰۲۴ در میان موج گسترده تعدیل نیروهای بخش گیمینگ مایکروسافت لغو شد. پس از آن لغو، گزارش‌ها حاکی از آن است که یک تیم کوچک شروع به پرورش ایده شوتر استارکرفت تحت هدایت هی کردند که در نهایت به تلاش برای تولید کامل که این آخر هفته رونمایی شد، گسترش یافت.[1]

برای جامعه رقابتی ورزش‌های الکترونیک (esports) که StarCraft II را به مدت ۱۶ سال زنده نگه داشتند، این تغییر ژانر یک واقعیت تلخ و شیرین است. ژانر استراتژی هم‌زمان برای حفظ تسلط خود بر جریان اصلی بازار با مشکل مواجه بوده است و اقتباس از این آی‌پی به یک شوتر، به طور گسترده به عنوان عملی‌ترین مسیر برای معرفی مجدد این جهان به مخاطبان مدرن دیده می‌شود. جاه‌طلبی محض این پروژه، علاقه به فرنچایزی را که تا حد زیادی به خواب رفته بود، دوباره شعله‌ور کرده و واکنش‌های گسترده‌ای را در رسانه‌های اجتماعی و انجمن‌های گیمینگ به دنبال داشته است.[3][5]

ایستگاه بعدی و قابل‌تأیید برای این پروژه احتمالاً اولین رونمایی از گیم‌پلی واقعی داخل موتور بازی خواهد بود، هرچند بلیزارد هیچ جدول زمانی مشخصی برای این نقطه عطف ارائه نکرده است. تا آن زمان، چالش اصلی استودیو حفظ این شتاب در طول یک چرخه توسعه چهار ساله است، در حالی که باید ثابت کند سومین تلاش برای ساخت یک شوتر استارکرفت بالاخره از خط پایان عبور خواهد کرد.[1][4]