قوه قضائیه مرکز آموزش زبان وابسته به سفارت فرانسه در تهران را پلمب کرد

روز یکشنبه، ۲۹ شهریور ۱۴۰۵، درهای یکی از آشناترین ساختمان‌ها برای علاقه‌مندان به فرهنگ و زبان فرانسه در تهران با مهر و موم قضایی بسته شد. مأموران با دستور دادستانی تهران به مرکز آموزش زبان فرانسه (CLF) وابسته به سفارت این کشور مراجعه کرده و آن را رسماً پلمب کردند. خبرگزاری میزان، رسانه رسمی قوه قضائیه، دلیل این اقدام ناگهانی را انجام «فعالیت‌های غیرقانونی» عنوان کرده است.[1][2]

برای کسانی که سال‌ها در راهروهای این مرکز برای یادگیری زبان، تماشای فیلم‌های فرانسوی یا شرکت در آزمون‌های سرنوشت‌ساز رفت‌وآمد می‌کردند، این پلمب چیزی فراتر از یک خبر حقوقی ساده است. این نهاد معتبرترین مرجع برگزاری آزمون‌های رسمی در تهران بود و نقش مهمی در تسهیل روند پذیرش دانشجویان ایرانی در دانشگاه‌های فرانسه‌زبان ایفا می‌کرد.[1]

اقدام دستگاه قضایی جمهوری اسلامی دقیقاً در روزهایی صورت می‌گیرد که روابط دیپلماتیک میان تهران و پاریس، مانند بسیاری دیگر از پایتخت‌های اروپایی، روزهای سرد و پرتنشی را سپری می‌کند. تعطیلی نهادهای فرهنگی وابسته به سفارتخانه‌ها در ایران سابقه‌ای طولانی دارد و اغلب به عنوان اهرمی در کشمکش‌های سیاسی مورد استفاده قرار می‌گیرد.[1][2]

در گزارش خبرگزاری میزان به نقل از دادستانی تهران تأکید شده است که مرکز آموزش زبان فرانسه CLF «غیرقانونی» بوده و به همین دلیل «پلمب» شده است. با این حال، در این اطلاعیه کوتاه هیچ اشاره‌ای به مصادیق دقیق این فعالیت‌های غیرقانونی یا زمان آغاز پرونده قضایی نشده است و مشخص نیست دقیقاً کدام بخش از فعالیت‌های این مرکز حساسیت‌برانگیز شده است.[1]

سفارت فرانسه در تهران و مقام‌های وزارت خارجه این کشور در پاریس تا این لحظه ترجیح داده‌اند در قبال پلمب مرکز آموزش زبان خود سکوت کنند. این سکوت دیپلماتیک باعث شده تا سرنوشت کلاس‌های در حال برگزاری و آزمون‌های برنامه‌ریزی‌شده در هاله‌ای از ابهام باقی بماند و زبان‌آموزان را در شبکه‌های اجتماعی به بیان نگرانی‌های خود وادارد.[1][2]

مرکز آموزش زبان فرانسه (Centre de Langue Française) تنها یک کلاس درس بزرگ نبود؛ بلکه به عنوان یک پل ارتباطی فرهنگی میان دو کشور عمل می‌کرد. رویدادهای فرهنگی، نمایش فیلم‌ها و نشست‌های ادبی با محوریت زبان فرانسه در حاشیه فعالیت‌های این مرکز برگزار می‌شد که اکنون با بسته شدن درهای آن، این فضای محدود تبادل فرهنگی نیز از بین رفته است.[1]

در سال‌های گذشته، نهادهای امنیتی ایران بارها نسبت به آنچه «نفوذ فرهنگی» غرب می‌نامند، هشدار داده‌اند. تعطیلی مراکز آموزشی وابسته به سفارتخانه‌ها معمولاً با همین توجیه و تحت عنوان مقابله با شبکه‌سازی‌های غیررسمی انجام می‌شود؛ رویکردی که همواره با انتقاد فعالان مدنی مواجه بوده و آن را مانعی بر سر راه ارتباطات عادی شهروندان می‌دانند.[1][2]

سرنوشت صدها زبان‌آموزی که هزینه‌های سنگین دوره‌های آموزشی و آزمون‌های بین‌المللی را پرداخت کرده‌اند، اکنون به تصمیمات بعدی سفارت فرانسه و نهادهای قضایی ایران گره خورده است. باید دید آیا این تعطیلی یک اقدام موقت برای ارسال پیامی دیپلماتیک است، یا پایانی تلخ بر فعالیت رسمی آموزشی دولت فرانسه در تهران خواهد بود.[1][2]