کره جنوبی در آستانه سرمایه‌گذاری ۱۰۰ میلیارد دلاری در زیرساخت‌های انرژی هوش مصنوعی آمریکا

رسانه‌های آمریکایی و کره جنوبی گزارش می‌دهند که سئول آماده اعلام یک بسته سرمایه‌گذاری ۱۰۰ میلیارد دلاری در حوزه انرژی در ایالات متحده است که تامین مالی ساخت حداکثر هشت نیروگاه هسته‌ای و یک تاسیسات عظیم گاز طبیعی برای تامین برق مراکز داده هوش مصنوعی را در بر می‌گیرد. با این حال، وزارت تجارت، صنعت و انرژی کره جنوبی تاکید دارد که این گزارش‌ها زودهنگام هستند. این وزارتخانه در بیانیه‌ای رسمی در واکنش به اطلاعات درز کرده، خاطرنشان کرد که «رایزنی‌ها میان سئول و واشنگتن ادامه دارد و تایید جزئیات دقیق» در مورد مبالغ سرمایه‌گذاری یا ساخت‌وسازهای هسته‌ای دشوار است. تنش میان ارقام فاش‌شده و تکذیبیه‌های رسمی، نشان‌دهنده اهمیت بالای توافقی است که می‌تواند شبکه برق ایالات متحده و روابط تجاری دوجانبه را به طور بنیادین تغییر دهد.[1][2][3]

فوری‌ترین و دقیق‌ترین بخش این بسته پیشنهادی، بر یک نیروگاه گاز طبیعی سیکل ترکیبی ۶.۳ گیگاواتی متمرکز است که قرار است در انسینال (Encinal) تگزاس احداث شود. این تاسیسات با ارزشی بالغ بر ۲۲.۳ میلیارد دلار، مشخصاً برای تامین تقاضای فزاینده برق مزارع سرور هوش مصنوعی در منطقه طراحی شده است. در صورت نهایی شدن در این مقیاس، نیروگاه انسینال در زمره قدرتمندترین تاسیسات تولید برق گازی در جهان قرار خواهد گرفت و ظرفیت پایه حیاتی را به شبکه تگزاس تزریق خواهد کرد. مقیاس عظیم این تاسیسات، بازتاب‌دهنده نیازهای بی‌سابقه انرژی در مراکز داده مدرن است که به طور فزاینده‌ای زیرساخت‌های محلی موجود را تحت فشار قرار داده‌اند.[4]

برای مدیریت ریسک‌های قابل‌توجه سرمایه اولیه مرتبط با یک پروژه سوخت فسیلی ۲۲.۳ میلیارد دلاری، گزارش‌های اولیه حاکی از آن است که تاسیسات انسینال در فازهای متوالی توسعه خواهد یافت. برق تولیدی این نیروگاه می‌تواند مستقیماً به شورای قابلیت اطمینان برق تگزاس (ERCOT) فروخته شود یا از طریق قراردادهای خرید اختصاصی، به پردیس‌های فناوری مجاور عرضه گردد. با این وجود، واشنگتن هنوز تاییدیه دقیقی از ساختار تامین مالی صادر نکرده است، که این امر پرسش‌هایی را در این باره بی‌پاسخ می‌گذارد که آیا سئول قصد دارد تمام بار مالی را به تنهایی به دوش بکشد یا هزینه‌ها را با شرکای شرکتی آمریکایی تقسیم خواهد کرد.[4]

فراتر از پروژه گازی تگزاس، چارچوب گسترده‌تر ۱۰۰ میلیارد دلاری پیش‌بینی می‌کند که کره جنوبی تامین مالی ساخت حداکثر هشت راکتور هسته‌ای جدید در خاک ایالات متحده را بر عهده بگیرد. بر اساس گزارش‌ها، راکتورهای اولیه از طراحی AP1000 شرکت آمریکایی وستینگهاوس الکتریک (Westinghouse Electric) استفاده خواهند کرد، که تضمین می‌کند شرکت‌های مهندسی داخلی بخش عمده‌ای از این سرمایه را جذب کنند. واحدهای بعدی به طور بالقوه می‌توانند از طراحی APR1400 توسعه‌یافته توسط شرکت دولتی برق کره جنوبی (KEPCO) بهره ببرند و زنجیره‌های تامین هسته‌ای هر دو کشور را در هم بیامیزند. این بخش هسته‌ای به تنهایی می‌تواند ده‌ها میلیارد دلار هزینه در بر داشته باشد که نشان‌دهنده تزریق عظیم سرمایه به بخش هسته‌ای آمریکا است.[2][3]

این سرمایه‌گذاری‌های حوزه انرژی، پروژه‌های تجاری منزوی و مستقلی نیستند؛ بلکه سازوکار الزامی کره جنوبی برای انجام تعهداتش تحت یک توافق تجاری فراگیر هستند که اکتبر گذشته با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده منعقد شد. بر اساس آن پیمان، ایالات متحده موافقت کرد که تعرفه واردات از کره جنوبی - به ویژه در بخش خودرو - را از ۲۵ درصد به ۱۵ درصد کاهش دهد. در ازای آن، لی جائه-میونگ، رئیس‌جمهور کره جنوبی، متعهد به ۳۵۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری در بخش تولید ایالات متحده و ۱۰۰ میلیارد دلار دیگر به طور خاص برای خرید انرژی و زیرساخت‌های آمریکا شد.[2][3]

اجرای توافق تجاری ماه اکتبر در طول یک سال گذشته با تاخیرهای مداومی روبرو بوده که ناامیدی فزاینده کاخ سفید را به دنبال داشته است. فقدان پروژه‌های نهایی و آماده اجرا، باعث شد تا پرزیدنت ترامپ در ماه ژانویه تهدید کند که اگر جریان سرمایه به سمت زیرساخت‌های ایالات متحده سرازیر نشود، تعرفه‌های بالاتر ۲۵ درصدی را بازخواهد گرداند. فشار برای نشان دادن پیشرفت ملموس، مذاکرات کنونی را تسریع کرده است و گزارش‌ها حاکی از آن است که در صورت تصویب رسمی چارچوب انرژی، کره جنوبی در حال آماده‌سازی یک پرداخت اولیه بیش از ۲ میلیارد دلاری پیش از پایان ماه سپتامبر است.[2][3]

سرمایه‌گذاری‌های پیشنهادی، نشان‌دهنده همسویی استراتژیک آسیب‌پذیری‌ها میان دو کشور است. کره جنوبی که به شدت به بازارهای صادراتی برای بخش‌های خودرو و الکترونیک خود وابسته است، برای حفظ موقعیت رقابتی خود در آمریکای شمالی به سقف تعرفه ۱۵ درصدی نیاز دارد. در مقابل، ایالات متحده با کمبود شدید برق پایه پاک و پایدار مواجه است که برای حفظ پیشتازی خود در توسعه هوش مصنوعی به آن نیاز دارد. سئول با هدایت سرمایه پیمان تجاری خود به سمت تولید برق هسته‌ای و گازی، عملاً در حال تامین مالی زیرساخت‌های فیزیکی است که بخش فناوری آمریکا برای گسترش خود به آن نیازمند است.[2][3]

انتظار می‌رود این سرمایه‌گذاری‌ها طی چندین سال مستقر شوند و پیش از آغاز ساخت‌وساز، نیازمند بررسی‌های نظارتی گسترده و تایید پارلمان در سئول هستند. کاخ سفید و وزارت بازرگانی ایالات متحده از اظهار نظر درباره مذاکرات جاری خودداری کرده‌اند، در حالی که KEPCO و وستینگهاوس نیز با اشاره به ماهیت حساس گفتگوهای فعال، سکوت اختیار کرده‌اند. گام بعدی و فوری بر عهده قوه مقننه کره جنوبی است که باید پیش از انتقال پرداخت اولیه ۲ میلیارد دلاری در پایان سپتامبر، ابزارهای سرمایه‌گذاری با هدف ویژه را تصویب کند.[1][2][3]