نظرسنجی جدید پیو: مخالفت ۶۵ درصدی آمریکایی‌ها با عملکرد ترامپ در جنگ علیه ایران

نقطه عطف در تغییر افکار عمومی آمریکا نسبت به درگیری نظامی با ایران، تنها یک احساس عمومی و گذرا نیست، بلکه تغییری ساختاری و قابل‌سنجش در میان گروه‌های جمعیتی خاص است که در نهایت سرنوشت نظرسنجی‌ها را رقم می‌زند. بر اساس داده‌های جدید مرکز تحقیقات پیو، در حال حاضر ۶۵ درصد از بزرگسالان آمریکایی با نحوه مدیریت اقدام نظامی در ایران توسط دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور این کشور، به شدت یا تا حدودی مخالف هستند.[1]

این آمار تکان‌دهنده نشان‌دهنده یک افت معنادار و مستمر در میزان حمایت‌های عمومی از زمان آغاز این درگیری است که عمدتاً از تغییر نگرش در میان رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه و مستقل نشأت می‌گیرد. این داده‌های آماری که به دقت بین ۲۸ سپتامبر تا ۴ اکتبر ۲۰۲۶ جمع‌آوری شده‌اند، به روشنی نشان می‌دهند که چگونه نگرانی‌های اقتصادی داخلی در حال شکل دادن و تغییر مسیر دیدگاه‌های کلان سیاست خارجی در ایالات متحده هستند.[1]

در حالی که مخالفت دموکرات‌ها در طول سال همواره در سطح بالایی ثابت بوده است، کاهش اخیر در تأیید کلی عملکرد دولت، ریشه در پایگاه محافظه‌کاران دارد. در ماه مارس، ۶۹ درصد از جمهوری‌خواهان از مدیریت این درگیری توسط دولت حمایت می‌کردند؛ اما امروز این رقم با یک افت محسوس به ۶۳ درصد کاهش یافته است.[1]

مکانیسم این تغییر در نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که اضطراب اقتصادی، محرک اصلی این نارضایتی فزاینده است. بیش از هشت نفر از هر ده آمریکایی (حدود ۸۴ درصد) اقتصاد را به عنوان نگرانی عمده و اصلی خود فهرست کرده‌اند، موضوعی که به طور کامل اهداف سیاست خارجی را تحت‌الشعاع قرار داده است.[2]

ریشه‌های اقتصادی تغییر افکار عمومی

داده‌های منتشر شده توسط مرکز پیو به خوبی نشان می‌دهد که چگونه پیامدهای مالی و اقتصادی این درگیری به طور مستقیم بر احساسات روزمره رأی‌دهندگان تأثیر می‌گذارد. با ورود این جنگ به هفتمین ماه خود و طولانی شدن روند عملیات، اختلال در زنجیره تأمین انرژی جهانی منجر به افزایش ملموس و غیرقابل‌انکار هزینه‌های زندگی برای خانوارهای طبقه متوسط آمریکایی شده است.[3]

به طور خاص، این نظرسنجی بر نگرانی فزاینده در مورد قیمت سوخت تأکید می‌کند؛ شاخصی که از نظر تاریخی همبستگی شدیدی با میزان محبوبیت رؤسای جمهور در ایالات متحده دارد. نسبت آمریکایی‌هایی که از افزایش قیمت بنزین و سوخت ابراز نگرانی شدید کرده‌اند، از ماه مارس تاکنون افزایش چشمگیری داشته است.[1]

این فشار اقتصادی به ویژه در میان رأی‌دهندگان روستایی و طبقه کارگر که پیش از این حامی دولت بودند، بیشتر احساس می‌شود. افزایش هزینه‌های گازوئیل و نهاده‌های کشاورزی یک حلقه بازخورد ایجاد کرده است که در آن، تصمیمات سیاست خارجی صرفاً بر اساس تأثیرات مالی داخلی آن‌ها قضاوت می‌شوند.[3]

در نتیجه این فشارها، میزان محبوبیت کلی پرزیدنت ترامپ به ۳۰ درصد سقوط کرده است که نسبت به ۳۴ درصد در ماه ژوئیه و ۳۷ درصد در ماه ژانویه، کاهش قابل‌توجهی را نشان می‌دهد. این نارضایتی گسترده ارتباط تنگاتنگی با درک عمومی از نحوه مدیریت درگیری نظامی دارد.[3]

چشم‌انداز طولانی‌مدت و نگرانی‌های امنیتی

فراتر از عوامل اقتصادی، داده‌های این نظرسنجی نشان‌دهنده یک شک‌گرایی عمیق نسبت به اهداف استراتژیک و مدت زمان این اقدام نظامی است. تنها ۱۶ درصد از پاسخ‌دهندگان می‌گویند که به دستیابی دولت به اهدافش در درگیری با ایران، اطمینان بسیار زیاد یا شدیدی دارند.[1]

انتظار برای یک درگیری طولانی‌مدت در سراسر طیف‌های سیاسی آمریکا گسترش یافته است. نزدیک به نیمی از بزرگسالان مورد بررسی (۴۷ درصد) بر این باورند که اقدام نظامی برای بیش از یک سال دیگر ادامه خواهد داشت، در حالی که ۳۰ درصد انتظار دارند این وضعیت حداقل شش تا دوازده ماه دیگر به طول انجامد.[1]

این پیش‌بینی از یک درگیری فرسایشی، در تضاد شدید با انتظارات اولیه افکار عمومی در ماه‌های فوریه و مارس قرار دارد. درک این واقعیت که هیچ راه‌حل سریعی وجود ندارد، اثر اولیه اتحاد حول پرچم را که معمولاً در آغاز درگیری‌های نظامی دیده می‌شود، از بین برده است.[1]

علاوه بر این، اکثریت قاطع آمریکایی‌ها (حدود ۵۸ درصد) نگرانی‌های جدی و عمیق خود را در مورد احتمال استقرار نیروهای زمینی ایالات متحده در خاک ایران ابراز می‌کنند. این ترس و واهمه در میان دموکرات‌ها (۷۲ درصد) بسیار بارزتر است، اما در عین حال در میان بخش قابل‌توجهی از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه (۴۳ درصد) نیز طنین‌انداز شده و به یک دغدغه فراجناحی تبدیل شده است.[1]

تأثیر بر انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره

تلاقی این داده‌های نظرسنجی با انتخابات میان‌دوره‌ای ماه نوامبر، نقطه تمرکز اصلی تحلیلگران سیاسی است. انتخابات میان‌دوره‌ای به طور سنتی به عنوان یک همه‌پرسی برای رئیس‌جمهور مستقر عمل می‌کند و ۶۳ درصد از رأی‌دهندگان به صراحت بیان می‌کنند که ترامپ عاملی کلیدی در رأی آن‌هاست.[2]

نظرسنجی پیو نشان می‌دهد که ۴۴ درصد از آمریکایی‌ها قصد دارند از برگه رأی خود به عنوان رأی مخالف علیه رئیس‌جمهور استفاده کنند، در حالی که تنها ۱۹ درصد رأی خود را به منزله تأیید سیاست‌های او می‌دانند. این پویایی به شدت به نفع حزب دموکرات در رقابت‌های کنگره است.[2]

در حال حاضر، نامزدهای دموکرات در ترجیحات رأی‌دهندگان برای مجلس نمایندگان، با برتری هشت درصدی (۴۴ درصد در برابر ۳۶ درصد) از جمهوری‌خواهان پیشی گرفته‌اند. علاوه بر این، حامیان دموکرات سطح بالاتری از مشارکت و اشتیاق را برای انتخابات پیش رو نشان می‌دهند.[3]

به عنوان مثال، ۷۸ درصد از کسانی که از یک نامزد دموکرات حمایت می‌کنند، می‌گویند که کنترل کنگره توسط کدام حزب واقعاً اهمیت دارد، در حالی که این رقم در میان رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه ۶۹ درصد است. این شکاف اشتیاق که با مخالفت با جنگ تغذیه می‌شود، می‌تواند توازن قوا را در واشنگتن تغییر دهد.[2]

روش‌شناسی و اعتبار داده‌های آماری

درک وزن و اهمیت این یافته‌ها نیازمند نگاهی دقیق به روش‌شناسی پنل روندهای آمریکایی در مرکز تحقیقات پیو است. این نظرسنجی در میان یک نمونه معرف ملی متشکل از ۵۰۶۲ بزرگسال آمریکایی، از جمله ۳۹۱۷ رأی‌دهنده ثبت‌نام‌شده، انجام شده است.[1]

پژوهشگران با استفاده از یک پنل مبتنی بر احتمال و انتخاب تصادفی، اطمینان حاصل می‌کنند که داده‌ها به طور دقیق ترکیب جمعیتی کل جمعیت بزرگسال را منعکس می‌کنند. این روش علمی، سوگیری انتخاب خودکار را که اغلب در نظرسنجی‌های آنلاین داوطلبانه یافت می‌شود، به حداقل می‌رساند.[1]

حاشیه خطای نمونه‌گیری برای کل نمونه با دقت محاسبه شده است تا اثرات طراحی در نظر گرفته شود و درجه بالایی از اطمینان آماری را برای درصدهای گزارش‌شده فراهم کند. این رویکرد دقیق، یافته‌ها را به یک شاخص کاملاً قابل‌اعتماد از احساسات واقعی افکار عمومی تبدیل می‌کند.[1]

داده‌های گردآوری‌شده در این پژوهش، تصویر روشنی از رأی‌دهندگان آمریکایی ارائه می‌دهند که به طور فزاینده‌ای از درگیری‌های نظامی خارجی خسته شده‌اند. با افزایش هزینه‌های اقتصادی و کمرنگ شدن چشم‌انداز یک پیروزی سریع، انتظار می‌رود فشار افکار عمومی برای یافتن یک راه‌حل دیپلماتیک پیش از برگزاری انتخابات شدت یابد.[1]