رونمایی جیلی از سیستم شارژ ۲.۲ مگاواتی؛ شارژ باتری خودروهای برقی تنها در ۴.۵ دقیقه

مالکان خودروهای برقی حالا می‌توانند ماشین‌هایشان را دقیقاً در همان زمانی که برای پر کردن باک بنزین صرف می‌شود، شارژ کنند؛ این اتفاق پس از معرفی معماری شارژ ۲.۲ مگاواتی توسط گروه خودروسازی جیلی رقم خورده است. سیستم جدید این خودروساز چینی با نام «شارژ هوشمند جیلی» سطح باتری را در چهار دقیقه و ۳۰ ثانیه از ۱۰ درصد به ۷۰ درصد می‌رساند و عملاً به توقف‌های ۳۰ دقیقه‌ای در استراحتگاه‌های بین‌راهی که تا پیش از این به یک عادت برای خریداران اولیه خودروهای برقی تبدیل شده بود، پایان می‌دهد.[1][2]

این سخت‌افزار حداکثر خروجی ۲۲۵۰ کیلووات را برای هر کانکتور ارائه می‌دهد و سقف جدیدی برای زیرساخت‌های خودروهای سواری تعیین می‌کند. برای درک بهتر این عدد، کافی است بدانید مگاچارجرهای تجاری تسلا که مشخصاً برای کامیون‌های سنگین ساخته شده‌اند، در بهترین حالت به ۱.۲ مگاوات می‌رسند و سیستم جدید شارژ سریع ۲.۰ بی‌وای‌دی نیز حداکثر ۱.۵ مگاوات توان دارد. اقدام جدید جیلی به این معناست که یک شاسی‌بلند سواری معمولی حالا می‌تواند تقریباً دو برابر یک کامیون باربری تجاری برق دریافت کند.[3][4][5]

وارد کردن این حجم از جریان برق به یک پک باتری لیتیوم-یونی گرمای عظیمی تولید می‌کند که جیلی آن را از طریق یک مدل هوش مصنوعی به نام «شینگ‌روی پاورمایند» مدیریت می‌کند. این نرم‌افزار که با همکاری شرکت فناوری استپ‌فان توسعه یافته، نوسانات دمای داخلی باتری را ۳۰ ثانیه قبل از وقوع پیش‌بینی می‌کند. سپس به صورت پویا جریان را کنترل می‌کند تا میانگین دمای باتری زیر ۵۵ درجه سانتی‌گراد بماند و اجازه نمی‌دهد حداکثر دما از ۶۵ درجه سانتی‌گراد فراتر رود.[1][4]

در طول آزمایش‌های اعتبارسنجی که توسط مرکز فناوری و تحقیقات خودروی چین انجام شد، یک سدان لینک اند کو ۱۰ مجهز به باتری ۱۲C ایجیس گلدن بریک، حداکثر دریافت واقعی ۱۰۹۳ کیلووات را ثبت کرد. اگرچه این رقم در دنیای واقعی پایین‌تر از ظرفیت حداکثری ۲.۲ مگاواتی ایستگاه است، اما همین مقدار کافی بود تا شارژ خودرو در دقیقاً هشت دقیقه و ۴۰ ثانیه از ۱۰ درصد به ۹۷ درصد برسد.[3][4]

سرعت خیره‌کننده این معماری جدید نشان می‌دهد که صنعت خودرو در حال نزدیک شدن به سقف نهایی فیزیک باتری‌هاست. ژانگ دوانگ، از مدیران ارشد جیلی، در مراسم رونمایی سپتامبر ۲۰۲۶ در نینگبو به خبرنگاران گفت: «سرعت‌های فعلی شارژ در حال حاضر به محدودیت‌های فیزیکی نزدیک شده‌اند و دستاوردهای حاشیه‌ای از تلاش برای رسیدن به سرعت‌های بالاتر در آینده، روز به روز کمتر خواهد شد.»[2]

برای یک خریدار بالقوه، تغییر زمان شارژ از ۳۰ دقیقه به ۴.۵ دقیقه، طراحی خودرو را از اساس دگرگون می‌کند. خودروسازان در گذشته باتری‌های عظیم ۱۲۰ کیلووات‌ساعتی را در خودروها قرار می‌دادند تا رانندگان برد کافی داشته باشند و از توقف‌های مکرر و طولانی برای شارژ در امان بمانند. اما اگر راننده بداند که می‌تواند صدها کیلومتر برد را در کمتر از پنج دقیقه به دست آورد، تولیدکنندگان می‌توانند خودروهای سبک‌تر و ارزان‌تری با پک‌های ۵۰ کیلووات‌ساعتی بسازند، بدون اینکه ترسی از تمام شدن شارژ در دل خریدار ایجاد کنند.[5]

جیلی به ایستگاه‌های ۲.۲ مگاواتی به چشم یک پروژه نمایشی برای نمایشگاه‌های لوکس خود نگاه نمی‌کند. این شرکت قصد دارد تا پایان سال ۲۰۲۷ بیش از ۱۰۰ هزار کانکتور شارژ در سراسر چین نصب کند که بیش از ۵۰ هزار مورد از آن‌ها واحدهای جدید شارژ هوشمند جیلی خواهند بود. هدف اعلام‌شده این است که پوشش فوق‌سریع در تمام شهرستان‌های کشور برقرار شود و شبکه‌ای ایجاد گردد که از شاسی‌بلند ارتقایافته گلکسی ای۵ و مدل‌های آینده لینک اند کو پشتیبانی کند.[1][4]

برای تشویق مردم به استفاده از این فناوری، جیلی به خریداران اولیه یارانه می‌دهد. مالکان جدیدی که تا قبل از اول ژانویه ۲۰۲۸ یک خودروی سازگار بخرند، برای دو سال متوالی کمک‌هزینه شارژ سالانه ۱۰۰۰ یوان (حدود ۱۵۰ دلار) دریافت خواهند کرد. این خودروساز همچنین گارانتی باتری مدل‌های واجد شرایط را از هشت سال یا ۱۵۰ هزار کیلومتر به هشت سال یا ۲۰۰ هزار کیلومتر افزایش داده است؛ اقدامی که نشان‌دهنده اطمینان آن‌ها از این موضوع است که سرعت‌های فوق‌العاده بالای شارژ باعث استهلاک سریع سلول‌های باتری نخواهد شد.[1][4]

این خبر، رقابت تسلیحاتی و فناورانه شدیدی را در بخش خودروی چین تشدید می‌کند؛ جایی که شرکت‌ها اکنون بهبودهای شارژ را به جای دقیقه، با ثانیه اندازه‌گیری می‌کنند. در حالی که شبکه‌های غربی در حال حاضر روی استانداردسازی کانکتورها و راه‌اندازی ایستگاه‌های ۳۵۰ کیلوواتی تمرکز دارند، بازار داخلی چین آستانه یک تا دو مگاوات را به عنوان خط پایه جدید برای خودروهای برقی رده‌بالا تثبیت کرده است.[6][7]

حالا دیگر مانع فوری پیش روی جیلی سخت‌افزار خودرو نیست، بلکه خود شبکه برق است. استقرار هزاران ایستگاه ۲.۲ مگاواتی نیازمند بافرهای عظیم ذخیره‌سازی انرژی محلی و ارتقای زیرساخت‌ها در سطح شرکت‌های برق است تا از بی‌ثبات شدن شبکه‌های برق محلی در زمان اتصال همزمان چندین خودرو به شارژرها جلوگیری شود.[6]