چگونه الهلال با استفاده از مهلت تمدید شده لیگ عربستان، گابریل مارتینلی را با ۶۰ میلیون پوند شکار کرد

نتیجه یک انتقال بین‌المللی فوتبال مدرن به «سیستم تطبیق نقل و انتقالات فیفا» (TMS) وابسته است؛ سامانه‌ای دیجیتال که باید درخواست‌های ثبت‌نام باشگاه خریدار و فروشنده را پیش از پایان مهلت تأیید کند. وقتی پورتال ورودی لیگ برتر سه‌شنبه شب قفل شد، آرسنال توانایی ثبت بازیکن جدید را از دست داد. اما از آنجایی که پنجره فدراسیون فوتبال عربستان سعودی تا یکشنبه باز می‌ماند، پورتال خروجی فعال ماند. این عدم تطابق مدیریتی دقیقاً همان جایی بود که الهلال روز پنجشنبه خرید ۶۰ میلیون پوندی (معادل ۸۱.۲ میلیون دلار) گابریل مارتینلی را نهایی کرد و آرسنال را تنها چند روز پس از اینکه توانایی جذب جایگزین را از دست داده بود، از یک وینگر کلیدی محروم ساخت.[1][2][5]

این معامله چشم‌انداز مالی شمال لندن را دگرگون می‌کند. مبلغ ثابت ۶۰ میلیون پوند – که شامل بند فروش مجدد نیز می‌شود – این بازیکن ۲۵ ساله برزیلی را به پرسودترین خروج تاریخ آرسنال تبدیل می‌کند. این رقم به راحتی از رکورد قبلی ۴۰ میلیون پوندی که الکس اوکسلید-چمبرلین در تابستان ۲۰۱۷ با انتقال به لیورپول ثبت کرده بود، پیشی می‌گیرد. با این حال، پیامد فوری این اتفاق در زمین بازی بسیار سنگین است. آرسنال به طور دائم با مهاجمی خداحافظی کرده که در ۲۷۸ بازی ۶۲ گل به ثمر رساند و نقشی حیاتی در قهرمانی اخیر آن‌ها در لیگ برتر داشت.[2][3][4]

برای مدیران ارشد آرسنال، جذابیت این معامله در قدرت حسابداری آن نهفته است. از آنجایی که مارتینلی در جولای ۲۰۱۹ با مبلغ تقریبی ۶ میلیون پوند از باشگاه برزیلی ایتوانو خریداری شده بود، هزینه اولیه انتقال او در طول هفت سال حضورش تا حد زیادی مستهلک شده است. در نتیجه، مبلغ دریافتی از الهلال تقریباً به طور کامل به عنوان سود خالص در دفاتر مالی باشگاه ثبت می‌شود. این تزریق عظیم سرمایه، یک حاشیه امن حیاتی برای رعایت «قوانین سودآوری و پایداری» (PSR) فراهم می‌کند و مجموع درآمد آرسنال از فروش بازیکنان در تابستان را از مرز ۱۲۰ میلیون پوند عبور می‌دهد.[3][4]

شرایط شخصی ارائه شده توسط لیگ حرفه‌ای عربستان سعودی نیز به همان اندازه وسوسه‌انگیز بود. گزارش شده که مارتینلی قراردادی چهار ساله به ارزش تقریبی ۱۷ میلیون پوند در هر فصل امضا کرده است. او به تیم الهلال می‌پیوندد که به شدت در حال جذب استعدادها برای تسلط بر رقابت‌های داخلی و منطقه‌ای است. این انتقال همچنین پس از جدایی هم‌تیمی و هموطن سابقش، گابریل ژسوس، رخ می‌دهد که اوایل هفته با ۸.۶ میلیون پوند به بارسلونا منتقل شد و نشان‌دهنده بازسازی گسترده‌تر در کادر تهاجمی آرسنال است.[2]

این بازسازی، جناح چپ تیم را به طرز خطرناکی ضعیف کرده است. خروج ناگهانی مارتینلی، زیان ناشی از دست دادن لئاندرو تروسار را تشدید می‌کند؛ بازیکنی که در ماه جولای با ۱۷ میلیون پوند به تیم ترکیه‌ای بشیکتاش فروخته شد. اگرچه آرسنال در طول پنجره نقل و انتقالات کریستوس تزولیس را از کلوب بروژ جذب کرد، اما میکل آرتتا، سرمربی تیم، اکنون به شدت به این تازه‌وارد متکی است. اگر مصدومیت‌ها افزایش یابد، کادر مربیگری مجبور خواهد شد ابرچی ازه را در پستی غیرتخصصی به کار گیرد یا وینگرهای راست‌پا مانند بوکایو ساکا و نونی مادوئکه را برای پوشش این کمبود به سمت چپ زمین منتقل کند.[4][5]

جدول زمانی جدایی مارتینلی، نشان‌دهنده تشدید سریع رویکرد سعودی‌ها است. اوایل تابستان، این مهاجم پیشنهاد ۳۸.۹ میلیون پوندی گالاتاسرای را رد کرده بود که حاکی از عدم تمایل او به انتقال به ترکیه بود. با این حال، پس از کنار گذاشته شدن از ترکیب اصلی آرسنال در پیروزی‌های ابتدایی لیگ برتر مقابل کاونتری و استون ویلا، موضع او تغییر کرد. پیشنهاد الهلال هم ارزش‌گذاری باشگاه و هم خواسته‌های دستمزد بازیکن را برآورده کرد و مذاکرات را دقیقاً پس از پایان مهلت انگلیسی‌ها تسریع بخشید.[4][5][6]

نحوه مدیریت این انتقال، انتقادات تندی را از سوی اسطوره‌های باشگاه برانگیخته است. ایان رایت، مهاجم سابق آرسنال، علناً تصمیم به کنار گذاشتن این وینگر از ترکیب ابتدای فصل را زیر سوال برد. رایت در مصاحبه با اسکای اسپورتس اظهار داشت که رفتار با این بازیکن ۲۵ ساله او را "ناراحت" کرده و اصرار داشت که مارتینلی به دلیل سهمی که در موفقیت‌های اخیر باشگاه داشته، شایسته "احترام بیشتری" است. این احساس، منعکس کننده نارضایتی گسترده‌تری در میان هواداران در مورد اولویت دادن به حسابداری مالی بر عمق ترکیب تیم است.[4][5]

فراتر از شمال لندن، این انتقال بر یک روند تاکتیکی رو به رشد در بازار جهانی تأکید می‌کند. باشگاه‌های لیگ حرفه‌ای عربستان سعودی به طور فزاینده‌ای از پنجره نقل و انتقالات نامتقارن به عنوان یک سلاح استفاده می‌کنند. آن‌ها با صبر کردن تا پس از پایان مهلت‌های اروپایی، می‌توانند حداکثر فشار مالی را بر باشگاه‌هایی وارد کنند که ممکن است هنوز نیاز به تراز کردن دفاتر مالی خود داشته باشند، اما برای جذب جایگزین کاملاً ناتوان هستند. این پویایی عملاً روزهای پس از مهلت لیگ برتر را به یک بازی انتظار پرمخاطره برای مدیران ورزشی در سراسر قاره تبدیل کرده است.[2][4]

مبلغ ۶۰ میلیون پوند یک سود بادآورده تاریخی برای آرسنال به ارمغان می‌آورد، اما ریسک ورزشی آنی است. باشگاه اکنون باید برنامه طاقت‌فرسای پاییزی – از جمله مرحله گروهی گسترش‌یافته لیگ قهرمانان اروپا – را بدون یک مهاجم بین‌المللی اثبات‌شده پشت سر بگذارد. با قفل شدن پورتال ورودی تا ژانویه ۲۰۲۷، آرتتا کاملاً به حفظ آمادگی بازیکنان باقی‌مانده در برابر تقویمی متکی است که هیچ حاشیه خطایی را نمی‌پذیرد.[3][5]