ستاد انتخاباتی لولا، ترامپ را به مداخله در انتخابات و تلاش برای «استعمار» برزیل متهم کرد

برای آنکه یک انتخابات مستقل باقی بماند، ستادهای رقیب باید از قدرت قهریه اقتصادی و دیپلماتیک کشورهای خارجی مصون باشند. در برزیل، دیوار حائل میان سیاست داخلی و فشارهای بین‌المللی عملاً فرو ریخته است. در حالی که تنها کمی بیش از یک هفته به انتخابات ریاست‌جمهوری ۴ اکتبر باقی مانده، ستاد انتخاباتی لوئیس ایناسیو لولا داسیلوا، رئیس‌جمهور مستقر، رسماً دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا را به تلاش برای «استعمار» این کشور متهم کرده است. این اتهام که در یک تبلیغ تلویزیونی انتخاباتی پخش شد، مدعی است که دولت ترامپ برای تضمین پیروزی سناتور فلاویو بولسونارو، رقیب راست‌گرای افراطی لولا، فعالانه در این رقابت مداخله می‌کند.[1][5]

این ویدیوی تبلیغاتی یک دقیقه‌ای که در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶ پخش شد، تأکید می‌کند که هدف نهایی ترامپ تصاحب منابع طبیعی برزیل است. راوی این ویدیو می‌گوید: «فلاویو بولسونارو نامزد ترامپ است و آنچه ترامپ می‌خواهد استعمار برزیل، غارت ثروت‌های ما، سرقت آینده ما و رها کردن ما در خاک سیاه است.» لولا نیز با انتشار پیامی در شبکه‌های اجتماعی این موضع را تقویت کرد و هشدار داد که در صورت پیروزی رقیبش، برزیل «دوباره به یک مستعمره تبدیل خواهد شد.»[1]

این اتهامات نشان‌دهنده تشدید شدید شکاف دیپلماتیک جاری میان برازیلیا و واشنگتن است. در ژوئیه ۲۰۲۶، دولت ترامپ دو دور تعرفه گمرکی بر کالاهای برزیلی وضع کرد؛ اقدامی که ائتلاف لولا استدلال می‌کند با هدف اعمال فشار اقتصادی در آستانه انتخابات طراحی شده است. تیم حقوقی لولا یک دادخواست ۱۱۷ صفحه‌ای به عالی‌ترین دادگاه انتخاباتی برزیل ارائه کرده و خواستار تحقیق درباره اقداماتی شده است که به نفع فلاویو بولسونارو تمام می‌شود و همچنین درخواست کرده که او احتمالاً برای هشت سال از تصدی مناصب دولتی محروم شود.[3][4]

این اسناد حقوقی همچنین خواستار تحقیق درباره «شبکه راک‌بریج» (Rockbridge Network) شده‌اند؛ یک گروه حامی مالی محافظه‌کار آمریکایی که جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، از بنیان‌گذاران آن است. ائتلاف لولا مدعی است که یک سازمان‌دهنده سیاسی مرتبط با این شبکه در حال حاضر در ستاد مرکزی انتخاباتی فلاویو بولسونارو در سائوپائولو فعالیت می‌کند. فرناندو نیسر، عضو آکادمی حقوق انتخاباتی و سیاسی برزیل، خاطرنشان کرد: «کمک‌های مستقیم یا غیرمستقیم خارجی در کارزارهای انتخاباتی برزیل ممنوع است.»[3]

این اصطکاک تاکنون تلفات دیپلماتیک ملموسی به همراه داشته است. در اوت ۲۰۲۶، پس از آنکه برزیل از تأیید رسمی دنیل پرز، نامزد پیشنهادی ترامپ برای سفارت آمریکا خودداری کرد، ایالات متحده روادید سفیر برزیل در واشنگتن را لغو کرد. وزارت امور خارجه آمریکا لغو روادید را یک اقدام متقابل توصیف کرد، اما این بن‌بست درست در زمان اوج‌گیری بحران انتخاباتی، کانال‌های دیپلماتیک را به‌شدت محدود کرده است.[2]

وزارت امور خارجه آمریکا اتهامات مربوط به مداخله در انتخابات را قاطعانه رد کرده است. این وزارتخانه در بیانیه‌ای در واکنش به این ادعاها، هرگونه اشاره به توطئه برای تضعیف روند دموکراتیک برزیل را یک «دروغ بی‌اساس» خواند. با این حال، دولت ترامپ علناً از فلاویو بولسونارو حمایت کرده و ترامپ اخیراً دو گروه تبهکار برزیلی را به‌عنوان سازمان‌های تروریستی خارجی معرفی کرده است؛ اقدامی که اردوگاه لولا آن را تلاشی برای نشان دادن ضعف رئیس‌جمهور مستقر در برخورد با جرم و جنایت می‌داند.[1][3]

نگرانی‌ها درباره اقدامات آمریکا در داخل ایالات متحده نیز مطرح شده است. گروهی متشکل از ۳۱ عضو دموکرات کنگره، از جمله سناتور برنی سندرز، در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶ نامه‌ای به مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ارسال کردند. این قانون‌گذاران از دولت ترامپ به دلیل «کارزار مداوم و چندوجهی مداخله و بی‌ثبات‌سازی در برزیل» انتقاد کرده و هشدار دادند که اقدامات دولت آمریکا بازتاب‌دهنده الگوی نگران‌کننده‌ای از مداخله در روندهای انتخاباتی آمریکای لاتین است.[2]

لولا در سخنرانی ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۶ خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، به دفاعی همه‌جانبه از حاکمیت ملی برزیل پرداخت. او که اندکی پیش از سخنرانی ترامپ در همان مجمع صحبت می‌کرد، بدون نام بردن مستقیم از رئیس‌جمهور آمریکا، نسبت به مداخله خارجی هشدار داد. لولا به مجمع گفت: «دموکراسی برزیل به برزیلی‌ها تعلق دارد. برزیل همچنان یک کشور مستقل باقی خواهد ماند. هیچ‌کس ما را از این مسیر منحرف نخواهد کرد.»[4]

خطرات و پیامدهای این انتخابات به‌طور استثنایی بالاست. نظرسنجی‌ها نشان‌دهنده برابری آماری میان لولا و فلاویو بولسونارو در آستانه دور اول رأی‌گیری است. اگر هیچ‌یک از نامزدها نتوانند بیش از ۵۰ درصد آرا را کسب کنند، دور دوم انتخابات در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۶ برگزار خواهد شد. نتیجه این انتخابات نه تنها مسیر داخلی بزرگترین اقتصاد آمریکای لاتین، بلکه صف‌بندی ژئوپلیتیک آن را در یک چشم‌انداز جهانی که به‌طور فزاینده‌ای قطبی شده است، تعیین خواهد کرد.[1][2]