پیروزی نفس‌گیر واقیف‌بانک مقابل اجزاجی‌باشی در ماراتن پنج‌گانه سوپرجام ۲۰۲۶ ترکیه

فصل جدید والیبال زنان ترکیه با یک نبرد تمام‌عیار و سنگین‌وزن در آنتالیا کلید خورد؛ رقابتی تماشایی و پنج‌سته که دقیقاً در حد نام و اعتبارش ظاهر شد. واقیف‌بانک استانبول شامگاه سه‌شنبه با عبور دشوار از سد رقیب همشهری خود، اجزاجی‌باشی دیناویت، با نتیجه ۳ بر ۲ جام قهرمانی «آکسا سیگورتا» را بر بالای سر برد تا نخستین جام فصل را از آن خود کند.[1][3]

این ماراتن ۱۳۵ دقیقه‌ای در سالن ورزشی آنتالیا، استقامت و هماهنگی ترکیب تازه‌چیده‌شده هر دو غول استانبولی را محک زد. واقیف‌بانک با نمایشی مقتدرانه دو ست نخست را از آن خود کرد، اما اجزاجی‌باشی با کامبکی طوفانی بازی را به ست پنجم کشاند. در ست سرنوشت‌ساز پایانی، این واقیف‌بانک بود که آرامش خود را بازیافت و با نتیجه ۱۵ بر ۱۰ کار را تمام کرد.[2]

زهرا گونش، کاپیتان و سرعتی‌زن واقیف‌بانک که در پایان بازی عنوان ارزشمندترین بازیکن میدان (MVP) را از آن خود کرد، گفت: «شروع فصل با چنین جامی، انگیزه‌ای فوق‌العاده و یک افتتاحیه بی‌نظیر است. امیدوارم بتوانیم همین روند را روی پایه این عملکرد تثبیت کنیم و جلو برویم. شاهد پنج ست فوق‌العاده زیبا بودیم.»[1][5]

جو سالن به بهترین شکل حساسیت بالای این تقابل سنتی در تقویم والیبال ترکیه را به رخ می‌کشید. هزاران هوادار پرشور سکوها را تسخیر کرده بودند و در هر چرخش جریان بازی، جوی کرکننده به وجود می‌آوردند؛ میدانی که ویترینی تمام‌عیار برای «سلطان‌لار لیگ» بود، لیگی که به باور کارشناسان قوی‌ترین لیگ باشگاهی والیبال زنان جهان به شمار می‌رود.[5]

روایت دو نیمه متفاوت

واقیف‌بانک از همان ابتدا با تکیه بر آبشارهای سنگین مارینا مارکووا و تجربه تیانا بوشکوویچ قدرت خود را تحمیل کرد. مارکووا در ست نخست نقشی کلیدی داشت و به‌خوبی شکاف‌های دفاع روی تور اجزاجی‌باشی را هدف گرفت. زرد و مشکی‌پوشان ست اول را ۲۵ بر ۲۱ بردند و ست نزدیک دوم را هم با حساب ۲۵ بر ۲۳ به سود خود به پایان رساندند.[2][4]

در آن مقطع همه چیز بوی یک پیروزی قاطعانه ۳ بر صفر را می‌داد، اما اجزاجی‌باشی تیمی نبود که به این سادگی سر خم کند. نارنجی و سفیدپوشان با اتکا به حملات کوبنده ابرار کاراکورت و اکاترینا آنتروپووا، از ست سوم ورق را برگرداندند. آن‌ها برتری زودهنگامی ساختند، ساختار دفاعی خود را محکم نگه داشتند و ۲۵ بر ۱۹ به پیروزی رسیدند تا امید دوباره در اردویشان زنده شود.[2]

ست چهارم میدان تاخت‌وتاز بی‌چون‌وچرای اجزاجی‌باشی بود. پس از تساوی در امتیاز ۹-۹، کاراکورت پایه‌گذار یک جهش امتیازی بزرگ شد که واقیف‌بانک را به دفاع مطلق واداشت. اجزاجی‌باشی با ایجاد حاشیه امنی هشت امتیازی، ست را ۲۵ بر ۱۷ از آن خود کرد تا در میان غوغای هواداران در آنتالیا، بازی به تساوی ۲ بر ۲ برسد.[2]

اما در ست پنجم، اصالت قهرمانی واقیف‌بانک به رخ کشیده شد. گونش نبض دفاع روی تور را در دست گرفت و تیم خطاهای فردی مرگباری را که در دو ست قبلی تاوان سنگینی برایشان داشت، به حداقل رساند. در رالی‌های حساس پایانی، واقیف‌بانک فاصله گرفت و با برد ۱۵ بر ۱۰، جام قهرمانی را مال خود کرد.[2][4]

تلاش برای هماهنگی تیمی

هر دو تیم با ترکیب‌هایی تازه و دگرگون‌شده پای به میدان گذاشتند، چرا که بازیکنان تنها دو هفته پیش از فینال در اردو جمع شده بودند. این کمبود هماهنگی هرچند در نوسان‌های پیاپی بازی حس می‌شد، اما غنای فنی و ستاره‌های نامدار هر دو تیم اجازه ندادند کیفیت مسابقه حتی برای لحظه‌ای افت کند.[5]

ناز آیدمیر آکیول، پاسور باسابقه واقیف‌بانک پس از پایان بازی اظهار داشت: «نخستین جام فصل را بردیم و بی‌نهایت خوشحالیم، چرا که ما این فصل را با هدف کسب هر پنج جام ممکن آغاز کرده‌ایم. هنوز هیچ تیمی به آمادگی آرمانی نرسیده و همه تازه دو هفته است دور هم جمع شده‌اند، اما با وجود تمام این فراز و نشیب‌ها، توانستیم بازی را ببریم.»[5]

اجزاجی‌باشی هرچند آنتالیا را با مدال نقره ترک کرد، اما نشانه‌های امیدبخش فراوانی از خود به جای گذاشت. دفاع روی تور آن‌ها خیره‌کننده بود و توانست ۱۳ دفاع مستقیم و ۹ امتیاز سرویس در طول پنج ست ثبت کند. نشان دادن چنین روحیه سرسختی و جبران عقب‌افتادگی ۲ بر صفر مقابل ترکیبی پرستاره، نوید یک فصل داغ و نزدیک را می‌دهد.[2]

این پیروزی ارزش تاریخی ویژه‌ای نیز برای واقیف‌بانک دارد؛ ششمین عنوان قهرمانی در سوپرجام که آن‌ها را در کنار فنرباغچه به پرافتخارترین تیم‌های تاریخ این رقابت‌ها بدل می‌کند. همچنین این برد مرهمی سریع بر شکست سال گذشته در همین تورنمنت مقابل فنرباغچه بود.[1][3]

دو غول استانبولی زمان زیادی برای رویارویی دوباره منتظر نخواهند ماند. برنامه مسابقات آن‌ها را در نیم‌فصل اول چندین بار در برابر هم قرار می‌دهد، از جمله دیداری حیثیتی و سرنوشت‌ساز در جام باشگاه‌های زنان جهان FIVB.[5]

فعلاً اما همه نگاه‌ها و لنز دوربین‌ها روی واقیف‌بانک و کاپیتانش قفل شده است. گونش زیر بارش کاغذهای رنگی جشن قهرمانی، جام را بالای سر برد تا پیامی روشن به رقبا مخابره کند: باشگاهی که برای تصاحب تمام جام‌های ممکن دورخیز کرده است. همان‌طور که آکیول گفت: «این همان فرهنگ همیشگی واقیف‌بانک است؛ امیدوارم ادامه داشته باشد.»[5]