درخواست آمریکا از متحدان ناتو برای خروج از دیوان کیفری بین‌المللی با هدف «فروپاشی» این دادگاه

ایالات متحده از ۳۰ متحد نظامی نزدیک خود می‌خواهد که به طور همزمان از دادگاه دائمی جرایم جنگی جهان خارج شوند. با در نظر گرفتن بقای نهادی، این خروج هماهنگ می‌تواند یک‌چهارم از ۱۲۵ کشور عضو دیوان کیفری بین‌المللی و بخش اعظم بودجه آن را با یک ضربه حذف کند. در اواسط ژوئیه ۲۰۲۶، طی یک نشست غیرعلنی در بروکسل، متیو ویتاکر، سفیر آمریکا در ناتو، دقیقا همین درخواست را به ۳۲ سفیر این ائتلاف ارائه کرد و یک سند دیپلماتیک را به گردش درآورد که قصد واشنگتن را برای «فروپاشی سیستماتیک» این دادگاه اعلام می‌کرد.[1][2][5]

سند هیئت نمایندگی آمریکا هیچ جای ابهامی باقی نگذاشت. در این سند آمده است: «ایالات متحده به طور سیستماتیک توانایی‌های دیوان کیفری بین‌المللی را از بین خواهد برد... ما قاطعانه از شما می‌خواهیم که فورا اقداماتی را برای خروج انجام دهید.» این سند از شرکای اروپایی می‌خواهد که «زیاده‌روی» این دادگاه را به طور علنی محکوم کنند. ویتاکر مداخله خود را با یک هشدار مستقیم به دیپلمات‌های حاضر به پایان رساند: «ما از نزدیک تماشا خواهیم کرد که چه کسی در کنار آمریکا می‌ایستد.» این درخواست، پایتخت‌های اروپایی را در یک تضاد ساختاری فوری میان تامین‌کننده اصلی امنیت خود و تعهد بنیادینشان به حقوق بین‌الملل قرار می‌دهد.[2][3][4]

واکنش‌های منفی در داخل اتاق بلافاصله آغاز شد. هیئت‌های نمایندگی فرانسه و هلند به صراحت از این نهاد دفاع کردند و یک دیپلمات ناشناس درخواست‌های آمریکا را «کاملا تکان‌دهنده» توصیف کرد. هیئت فرانسوی بعدا بر «حمایت تزلزل‌ناپذیر» خود از این دادگاه تاکید کرد، در حالی که تام برندسِن، وزیر امور خارجه هلند، تایید کرد که هلند — که میزبان این دادگاه در لاهه است — به طور کامل از عملیات آن حمایت می‌کند. ناتو به خودی خود طرف اساسنامه رم نیست، اما تمامی اعضای این ائتلاف به جز ایالات متحده و ترکیه آن را امضا کرده‌اند.[1][3]

کارزار واشنگتن از فشار دیپلماتیک فراتر رفته و به اجبار مالی مستقیم کشیده شده است. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، با استناد به فرمان اجرایی فوریه ۲۰۲۵ که به دلیل اقدامات این دادگاه وضعیت اضطراری ملی اعلام کرده بود، در ۱۸ اوت ۲۰۲۶ تحریم‌هایی را علیه توموکو آکانه، رئیس دیوان کیفری بین‌المللی و عبدالله سیه، وکیل ارشد این دادگاه اعمال کرد. روبیو این دادگاه را به عنوان یک «دادگاه فراملی فاسد و به شدت سیاست‌زده که از اختیارات خود سوءاستفاده مخربی کرده است» توصیف کرد و به صراحت این مقامات را به دلیل تحقیق درباره پرسنل دولت‌هایی که صلاحیت این دادگاه را به رسمیت نمی‌شناسند، هدف قرار داد.[3][5]

این تحریم‌ها پیامدهای عملی شدیدی به همراه دارند. کارت‌های اعتباری آکانه، قاضی ژاپنی که دوره قانونی ۹ ساله او تا سال ۲۰۲۷ ادامه دارد، تقریبا بلافاصله لغو شد و او اکنون از ورود به خاک ایالات متحده منع شده است. آکانه در اولین مصاحبه خود پس از این تحریم، از اینکه نامش «در همان فهرستی قرار گرفته که قاچاقچیان مواد مخدر و تروریست‌ها هستند» ابراز شگفتی کرد، اما اظهار داشت که در تعهد خود به محافظت از استقلال دادگاه ثابت‌قدم است. او یکی از ۱۳ قاضی، دادستان و کارمند دیوان کیفری بین‌المللی است که در حال حاضر توسط دولت آمریکا تحریم شده‌اند.[6]

تهاجم آمریکا پس از تلاش دیوان کیفری بین‌المللی برای پاسخگو کردن مقامات متحد این کشور شتاب گرفت. این دادگاه پیش از این در سال ۲۰۲۰ تحقیقاتی را در مورد جنایات جنگی ادعایی نیروهای آمریکایی در افغانستان آغاز کرده بود و اخیرا نیز دفتر دادستانی با موفقیت درخواست صدور حکم بازداشت برای بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل و یوآو گالانت، وزیر دفاع پیشین این کشور را به دلیل جنگ در غزه مطرح کرد. وزارت امور خارجه آمریکا استدلال می‌کند که هدف نهایی کارزارش «از کار انداختن توانایی عملیاتی دیوان کیفری بین‌المللی» و جلوگیری از هدف قرار دادن نظامیان آمریکایی یا متحدانش است.[1][5]

آزمون فوری این تهاجم دیپلماتیک در ماه‌های آینده و همزمان با نظارت آمریکا بر میزان تبعیت از درخواست‌های خروجش آشکار خواهد شد. در حالی که هیچ‌یک از متحدان ناتو قصدی برای خروج از اساسنامه رم نشان نداده‌اند، تحریم‌های مالی علیه رهبری این دادگاه از هم‌اکنون فعال شده و رئیس آکانه و کارکنان ارشد را از سیستم مالی آمریکا محروم کرده است. بقای این دادگاه اکنون به این بستگی دارد که آیا پایتخت‌های اروپایی مکانیسم‌های تامین مالی جایگزین و سپرهای قانونی برای محافظت از پرسنل دادگاه در برابر دسترسی اقتصادی واشنگتن ایجاد خواهند کرد یا خیر.[2][5][6]

آزمون فوری این تهاجم دیپلماتیک در ماه‌های آینده و همزمان با نظارت آمریکا بر میزان تبعیت از درخواست‌های خروجش آشکار خواهد شد. در حالی که هیچ‌یک از متحدان ناتو قصدی برای خروج از اساسنامه رم نشان نداده‌اند، تحریم‌های مالی علیه رهبری این دادگاه از هم‌اکنون فعال شده و رئیس آکانه و کارکنان ارشد را از سیستم مالی آمریکا محروم کرده است. بقای این دادگاه اکنون به این بستگی دارد که آیا پایتخت‌های اروپایی مکانیسم‌های تامین مالی جایگزین و سپرهای قانونی برای محافظت از پرسنل دادگاه در برابر دسترسی اقتصادی واشنگتن ایجاد خواهند کرد یا خیر.[2][5][6]