کالبدشکافی «زوال کلر» و «بیوفیلمها»: چگونه آب آشامیدنی در شبکههای زیرزمینی شهرهای کویری زنده میماند؟
در شهرهای گرم و خشک، رساندن آب سالم به مصرفکننده یک مسابقه نفسگیر با زمان و دما است. مهندسان برای جلوگیری از تکثیر باکتریها در هزارتوهای زیرزمینی، باید با پدیده زوال کلر و مقاومت بیوفیلمها مبارزه کنند.
به قلم آزاده رضایی
این خبر را به اشتراک بگذارید
- مهندسان بهداشت محیط
- تمرکز بر حفظ حداقل غلظت کلر برای جلوگیری از شیوع بیماریهای همهگیر.
- متخصصان هیدرولیک شبکه
- تلاش برای کاهش «عمر آب» از طریق اصلاح هندسه لولهکشی و افزایش سرعت جریان.
- طراحان زیرساختهای شهری
- تمرکز بر ارتقای فیزیکی مخازن و ایستگاههای پمپاژ برای جلوگیری از راکد ماندن آب.
دیدگاههایی که این گزارش پوشش نداده است
نکات کلیدی
- حفظ کیفیت آب در شبکههای شهری، نیازمند کنترل مداوم پدیدهای به نام زوال کلر است.
- افزایش دمای خاک در شهرهای کویری، سرعت از بین رفتن کلر باقیمانده را به شدت بالا میبرد.
- بیوفیلمها در لولههای گرم رشد کرده و باکتریها را در برابر مواد ضدعفونیکننده محافظت میکنند.
- لایهبندی حرارتی در مخازن آب باعث ایجاد نقاط مرده و از بین رفتن کامل کلر میشود.
- مهندسان برای حل این مشکل از ایستگاههای کلرزنی ثانویه و سیستمهای اختلاط فعال استفاده میکنند.
تصور کنید یک قطره آب تصفیهشده، زلال و عاری از هرگونه میکروب، تصفیهخانه را ترک میکند. در یک شهر کویری با گستردگی جغرافیایی بالا، این قطره ممکن است پیش از رسیدن به شیر آب خانه شما، سفری چند روزه را در شبکهای به طول ۵۰۰۰ کیلومتر آغاز کند. در این مسیر تاریک، خاک داغ تابستانی دمای لولهها را بالا میبرد و زمان به کندی میگذرد. اینجاست که بزرگترین چالش مهندسی بهداشت محیط آغاز میشود: چگونه میتوان آبی را که روزها در یک محیط گرم زیرزمینی محبوس بوده است، از نظر بیولوژیکی سالم نگه داشت؟
پاسخ این پرسش در یک مفهوم حیاتی به نام «عمر آب» (Water Age) نهفته است. هرچه آب زمان بیشتری را در شبکه توزیع سپری کند، دفاع شیمیایی آن ضعیفتر میشود. در شهرهای متراکم و بزرگ، آب ممکن است تا ۷۲ ساعت در لولهها و مخازن سرگردان بماند. سازمان بهداشت جهانی (WHO) در دستورالعملهای کیفیت آب آشامیدنی خود که ویرایش چهارم آن در سال ۲۰۲۲ بهروزرسانی شد، تاکید میکند که حفظ کیفیت آب در شبکههای توزیع به اندازه خود فرآیند تصفیه اهمیت دارد.[1]
خط مقدم دفاعی مهندسان در این نبرد، مادهای به نام «کلر باقیمانده» (Residual Chlorine) است. برخلاف تصور عمومی، کلر تنها برای ضدعفونی اولیه در تصفیهخانه به آب اضافه نمیشود. بخش مهمی از کلر به گونهای تنظیم میشود که در آب باقی بماند و نقش یک بادیگارد شیمیایی را در طول مسیر ایفا کند. سازمان بهداشت جهانی توصیه میکند که غلظت کلر باقیمانده در نقطه مصرف باید حداقل بین ۰.۲ تا ۰.۵ میلیگرم در لیتر باشد تا از آلودگیهای ثانویه جلوگیری شود. در زمان شیوع بیماریهای منتقله از آب، این حداقل به ۱.۰ میلیگرم در لیتر افزایش مییابد.[1]
اما کلر یک ماده ناپایدار است و پدیدهای به نام «زوال کلر» (Chlorine Decay) بزرگترین دشمن آن محسوب میشود. زوال کلر یک واکنش ترمودینامیکی است؛ به این معنا که با افزایش دما، سرعت از بین رفتن آن به شدت بالا میرود. در اقلیمهای سرد، کلر میتواند روزها در آب دوام بیاورد، اما در شهرهای کویری که دمای آب درون لولهها در تابستان به ۲۵ تا ۳۰ درجه سانتیگراد میرسد، کلر با سرعت تصاعدی تجزیه میشود.
پژوهشی که در سال ۲۰۱۸ در نشریه مهندسی محیط زیست انجمن مهندسان عمران آمریکا (ASCE) منتشر شد، نشان داد که چگونه زمان سفر آب و دمای شبکه بر زوال توده کلر تاثیر میگذارند. عثمان اوزدمیر، پژوهشگر این مطالعه، در نتیجهگیری خود تاکید میکند: «نتایج آزمایشها نشان میدهد که چگونه ضریب زوال توده کلر ممکن است با زمان ماند آب در لوله و دمای آب در شبکه تغییر کند؛ بنابراین استفاده از یک ضریب ثابت برای زوال کلر در مدلسازیها دیگر پاسخگو نیست». این یعنی در تابستانهای سوزان، کلر پیش از آنکه به محلههای حاشیهای شهر برسد، کاملاً تبخیر و مصرف میشود.
اصطلاحات کلیدی
- کلر باقیمانده (Residual Chlorine)
- مقدار کلری که پس از ضدعفونی اولیه در آب باقی میماند تا از آلودگیهای ثانویه در طول مسیر شبکه توزیع جلوگیری کند.
- زوال کلر (Chlorine Decay)
- فرآیند شیمیایی از بین رفتن و کاهش غلظت کلر در آب که با افزایش دما و زمان ماندگاری، سرعت آن بیشتر میشود.
- عمر آب (Water Age)
- مدت زمانی که طول میکشد تا آب از تصفیهخانه به شیر مصرفکننده برسد. عمر بالای آب کیفیت آن را به شدت کاهش میدهد.
- بیوفیلم (Biofilm)
- تجمعی از میکروارگانیسمها که به سطوح مرطوب (مانند داخل لولهها) چسبیده و با ترشح یک لایه پلیمری، خود را در برابر مواد ضدعفونیکننده محافظت میکنند.
- لایهبندی حرارتی (Thermal Stratification)
- پدیدهای در مخازن آب که در آن آب گرمتر در بالا و آب سردتر در پایین قرار میگیرد و باعث ایجاد مناطق راکد و بدون کلر میشود.
منابع
[1]World Health Organizationمهندسان بهداشت محیطGuidelines for drinking-water quality: Fourth edition incorporating the first and second addenda
مطالعه در World Health Organization →- ASCE Library
نظرات
هر زاویه. هر روز.
دریافت زندگی شهری اخبار همراه با پوشش کامل منابع و تحلیل دیدگاهها، مستقیم در صندوق ورودی شما.


