قانون حداقل ۸ بازیکن: پشت‌پرده ثبت لیست لیگ قهرمانان و سهمیه بومی‌های یوفا

مربیان و مدیران ورزشی در سراسر اروپا در ۲ سپتامبر ۲۰۲۶ با یک ضرب‌الاجل بی‌رحمانه روبه‌رو شدند. تا ساعت ۲۳:۵۹ به وقت اروپای مرکزی در آن چهارشنبه، تمام باشگاه‌های حاضر در فرمت جدید و گسترده‌تر لیگ قهرمانان اروپا باید لیست نهایی بازیکنان خود را به یوفا تحویل می‌دادند. پس از عبور از هرج‌ومرج پنجره نقل‌وانتقالات تابستانی، حالا دیگر ترکیب نهایی کسانی که واقعاً در اروپا به میدان می‌روند، قفل شده است. آن‌ها تا ۴ فوریه ۲۰۲۷ هیچ فرصت دیگری برای تغییر اسکلت اصلی تیم اروپایی خود نخواهند داشت.[1]

خرید یک بازیکن و ثبت قرارداد او در لیگ داخلی، بلیت ورود خودکار او به رقابت‌های قاره‌ای نیست. یوفا یک سیستم ثبت‌نام دوگانه و بسیار سخت‌گیرانه را اجرا می‌کند که هدفش جلوگیری از احتکار گران‌ترین استعدادهای جهان توسط باشگاه‌های ثروتمند است. هر تیم شرکت‌کننده باید نیروهای در دسترس خود را به دو دسته کاملاً مجزا تقسیم کند: لیست A و لیست B.

لیست A در واقع همان ترکیب اصلی باشگاه برای لیگ قهرمانان است. قوانین یوفا این لیست را به حداکثر ۲۵ بازیکن محدود کرده که باید شامل حداقل دو دروازه‌بان باشد. با این حال، یک سرمربی نمی‌تواند خیلی راحت ۲۵ بازیکن برتر بزرگسال خود را انتخاب کرده و فرم‌ها را ارسال کند. این لیست با یک سیستم سهمیه‌بندی که برای محافظت از مسیرهای توسعه بازیکنان داخلی طراحی شده، به‌شدت محدود شده است.[1]

در کتابچه رسمی قوانین یوفا آمده است: «به‌عنوان حداقل، هشت جایگاه از این ۲۵ جایگاه منحصراً برای 'بازیکنان آموزش‌دیده محلی' رزرو شده است و هیچ باشگاهی نمی‌تواند بیش از چهار 'بازیکن آموزش‌دیده در اتحادیه' را در میان این هشت جایگاه داشته باشد.» این قانون اجباری هشت بازیکن، باشگاه‌ها را مجبور می‌کند تا نگاهی به درون بیندازند و بین خریدهای بین‌المللی و استعدادهای بومی خود تعادل ایجاد کنند.[1]

یوفا این بازیکنان آموزش‌دیده محلی را به دو زیرشاخه خاص تقسیم می‌کند. دسته اول بازیکنان «آموزش‌دیده در باشگاه» هستند. برای کسب این عنوان، یک بازیکن باید بین سنین ۱۵ تا ۲۱ سالگی، به مدت سه فصل کامل یا ۳۶ ماه در باشگاه فعلی خود ثبت شده باشد. این قانون، پاداشی است برای باشگاه‌هایی که سرمایه‌گذاری سنگینی روی زیرساخت‌های آکادمی خود انجام می‌دهند.[1]

دسته دوم، بازیکنان «آموزش‌دیده در اتحادیه» هستند. این‌ها افرادی هستند که همان پنجره حیاتی ۳۶ ماهه توسعه بین ۱۵ تا ۲۱ سالگی را در باشگاهی دیگر، یا چندین باشگاه وابسته به همان اتحادیه ملی (فدراسیون) گذرانده‌اند. از آنجا که یوفا تعداد این بازیکنان را به چهار نفر از هشت سهمیه الزامی محدود کرده، یک باشگاه نمی‌تواند برای پر کردن سهمیه خود، صرفاً تمام استعدادهای جوان برتر رقبای داخلی‌اش را بخرد.[1]

جریمه عدم رعایت حداقل هشت بازیکن، فوری و کاملاً ریاضی است. اگر باشگاهی تنها بتواند شش بازیکن بومی واجد شرایط را معرفی کند، حداکثر اندازه لیست A آن‌ها از ۲۵ به ۲۳ نفر کاهش می‌یابد. این جاهای خالیِ بومی را نمی‌توان با خریدهای خارجی پر کرد؛ آن‌ها به سادگی خالی می‌مانند و گزینه‌های چرخشی سرمربی را در طول یک کارزار طاقت‌فرسای اروپایی کاهش می‌دهند.[1]

برای جلوگیری از اینکه این سقف‌های سخت‌گیرانه مانع ظهور استعدادهای جوان شود، یوفا یک مسیر ثانویه ارائه می‌دهد: لیست B. برخلاف محدودیت خشک ۲۵ نفره لیست A، باشگاه‌ها حق دارند در طول فصل تعداد نامحدودی بازیکن را در لیست B ثبت کنند. علاوه بر این، لیست B می‌تواند به‌صورت پویا به‌روزرسانی شود و باشگاه‌ها مجازند تا ساعت ۲۳:۵۹ به وقت اروپای مرکزی در روز قبل از هر مسابقه خاص، تغییرات خود را اعمال کنند.[1]

با این حال، لیست B منحصراً برای جوانان رزرو شده است. برای فصل ۲۰۲۶/۲۷، یک بازیکن تنها در صورتی واجد شرایط حضور در لیست B است که در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۰۵ یا پس از آن متولد شده باشد. البته سن به‌تنهایی کافی نیست؛ بازیکن باید از زمان تولد ۱۵ سالگی‌اش، برای یک دوره بی‌وقفه دوساله واجد شرایط بازی برای باشگاه بوده باشد. در حالت جایگزین، اگر آن‌ها سه سال متوالی در باشگاه حضور داشته باشند و حداکثر یک سال را به‌صورت قرضی در همان اتحادیه ملی گذرانده باشند، باز هم واجد شرایط خواهند بود.[1]

این شرطِ مدت‌زمان حضور، توضیح می‌دهد که چرا یک پدیده ۱۹ ساله که تازه خریداری شده، معمولاً باید در لیست A ثبت شود و یک جایگاه ارزشمند بزرگسالان را اشغال کند، در حالی که یک فارغ‌التحصیل ۲۰ ساله آکادمی می‌تواند در لیست B قرار بگیرد و فضا را باز کند. این مکانیزمی است که صراحتاً به توسعه بلندمدت جوانان در برابر خرید کوتاه‌مدت آن‌ها پاداش می‌دهد.

فصل ۲۰۲۶/۲۷ همچنین شاهد تداوم یک قانون حیاتی برای جایگزینی مصدومان در فاز لیگی است. تا پایان روز مسابقه ششم، یک باشگاه می‌تواند حداکثر یک بازیکن درون زمین (غیر دروازه‌بان) در لیست A را در صورت ابتلا به مصدومیت یا بیماری طولانی‌مدتی که انتظار می‌رود حداقل ۶۰ روز طول بکشد، به‌طور موقت جایگزین کند. نکته مهم اینجاست که بازیکن جایگزین باید پیش از ضرب‌الاجل ۲ سپتامبر، در رقابت‌های داخلی برای باشگاه ثبت شده باشد.[1]

دروازه‌بان‌ها تحت شرایط کمی منعطف‌تر عمل می‌کنند. از آنجا که یک تیم باید حداقل سه دروازه‌بان ثبت‌شده در مجموع هر دو لیست داشته باشد، یوفا به باشگاه اجازه می‌دهد تا دروازه‌بانی را که دچار مصدومیتی با طول درمان حداقل ۳۰ روز شده، در هر مقطعی از فصل به‌طور موقت جایگزین کند.[1]

به محض پایان فاز لیگی، پنجره ثبت‌نام برای مدت کوتاهی دوباره باز می‌شود. باشگاه‌هایی که به مراحل حذفی صعود می‌کنند، مجازند تا ضرب‌الاجل ۴ فوریه ۲۰۲۷، حداکثر سه بازیکن واجد شرایط جدید را ثبت کنند. حتی در آن زمان هم، ریاضیات پایه تغییری نمی‌کند: ترکیب تیم نمی‌تواند از ۲۵ بازیکن تجاوز کند و سهمیه‌های آموزش‌دیده محلی همچنان باید رعایت شوند؛ موضوعی که مربیان را مجبور می‌کند برای جا دادن خریدهای زمستانی خود، دست به خط‌زدن‌های دردناکی بزنند.[1]