تی‌پی‌لینک نقص دور زدن احراز هویت در دوربین‌های هوشمند Tapo C200 را برطرف کرد

یک دوربین امنیتی متصل به شبکه تنها زمانی واقعاً یک ابزار «امنیتی» است که تصاویر آن برای هر کسی که فاقد اعتبارنامه‌های ورود است، کاملاً غیرقابل دسترس بماند. اما این اصل بنیادین در یکی از محبوب‌ترین و ارزان‌ترین دوربین‌های داخلی بازار، یعنی Tapo C200 ساخت تی‌پی‌لینک (TP-Link)، پس از کشف یک آسیب‌پذیری خطرناک در دور زدن احراز هویت، عملاً زیر سؤال رفت.[1][3]

پژوهشگران شرکت امنیت سایبری HackYourMom در تاریخ ۲۵ شهریور ۱۴۰۵ (۱۶ سپتامبر ۲۰۲۶) از این نقص روز صفر پرده برداشتند و فاش کردند که یک مهاجم می‌تواند بدون نیاز به احراز هویت، به دسترسی مدیریتی این سخت‌افزار دست یابد. یک فرد خرابکار با سوءاستفاده از ضعف دوربین در مدیریت توکن‌های نشست، می‌توانست صفحه ورود را کاملاً دور زده و مستقیماً به استریم ویدیویی ۱۰۸۰p دسترسی پیدا کند.[1][2]

پس از نفوذ، فرد مهاجم دقیقاً همان دسترسی‌های مالک دستگاه را در اختیار داشت؛ از جمله تماشای زنده تصاویر، چرخاندن لنز دوربین و حتی غیرفعال کردن کامل دستگاه. اگرچه در گزارش‌های فنی اولیه پژوهشگران هیچ بیانیه مستقیمی از سوی مدیران تی‌پی‌لینک به چشم نمی‌خورد، اما اجماع جامعه امنیتی بر شدت و وخامت این دسترسیِ بدون مجوز تأکید دارد.[2][3]

دوربین Tapo C200 یک سخت‌افزار بسیار رایج در خانه‌های هوشمند است که معمولاً با برچسب قیمتی زیر ۳۰ دلار فروخته می‌شود و به وفور به عنوان مانیتور کودک یا دوربین حیوانات خانگی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این دستگاه دارای قابلیت چرخش افقی ۳۶۰ درجه و شیب عمودی ۱۱۴ درجه است؛ حرکات مکانیکی‌ای که یک مهاجم با سوءاستفاده از این نقص می‌توانست از راه دور آن‌ها را برای بررسی کامل اتاق فعال کند و در کنار آن، به حداکثر ۱۲۸ گیگابایت حافظه محلی microSD نیز دسترسی داشته باشد.[3][4]

سازوکار فنی این نفوذ بر وب‌سرور محلی دوربین متمرکز است که در اعتبارسنجی صحیح طول و ساختار درخواست‌های احراز هویت ناکام مانده بود. به گفته مؤسسه Rewterz، این آسیب‌پذیری به این دلیل برچسب «شدت بالا» دریافت کرده که برای اجرا به هیچ‌گونه تعاملی از سوی کاربر نیاز ندارد و مرز امنیتی اصلیِ محافظت‌کننده از اتصال وای‌فای ۲٫۴ گیگاهرتزی دستگاه را به راحتی دور می‌زند.[5]

با وجود وخامت سطح دسترسیِ اعطا شده، مدل تهدید واقعی محدودتر از آن چیزی است که برخی هشدارهای اولیه القا می‌کردند. برای اجرای این اکسپلویت، مهاجم باید از قبل به همان شبکه محلی دوربین دسترسی داشته باشد، یا اینکه دوربین از طریق Port Forwarding مستقیماً در معرض اینترنت عمومی قرار گرفته باشد. این یک نقص اجرای کد از راه دور نیست که به هر کسی در اینترنت اجازه دهد دستگاه‌های پشت یک روتر خانگی استاندارد را به دلخواه اسکن و هک کند.[3][4]

تی‌پی‌لینک این آسیب‌پذیری را تأیید کرده و برای رفع این حفره احراز هویت، یک به‌روزرسانی فرم‌ور منتشر کرده است؛ هرچند این شرکت در زمان انتشار گزارش‌های اولیه، هیچ توضیح عمومی یا بیانیه‌ای از سوی مدیران خود ارائه نداد. از آنجا که این دوربین‌ها همیشه وصله‌های امنیتی حیاتی را به طور پیش‌فرض و خودکار اعمال نمی‌کنند، مالکان باید شخصاً اپلیکیشن موبایل Tapo را باز کرده و برای شروع دانلود به تنظیمات دستگاه بروند.[1][4]

این اتفاق یک مشکل ساختاری همیشگی در بازار خانه‌های هوشمند را برجسته می‌کند: عجله برای تولید سخت‌افزارهای توانمند و ارزان‌قیمت، اغلب باعث می‌شود اعتبارسنجی نرم‌افزاری نادیده گرفته شود. تا زمانی که تولیدکنندگان، به‌روزرسانی‌های امنیتی خودکار و بی‌سروصدا را برای تمام دستگاه‌های اینترنت اشیا اجباری نکنند، بار سنگین حفظ امنیت محیط دیجیتال، کاملاً بر دوش مصرف‌کننده‌ای می‌افتد که باید مدام اپلیکیشن خود را برای دریافت آپدیت‌ها چک کند.[2][5]