مایکروسافت سقف ۱۵ ساعت در ماه را برای استریم ابری مشترکان ایکس‌باکس گیم‌پس آلتیمیت تعیین کرد

پانزده ساعت. این دقیقاً همان سهمیه ماهانه‌ای است که مایکروسافت به عنوان سقف جدید برای گران‌ترین سطح اشتراک خود تعیین کرده و با این کار، تعریف یک سرویس «بازی نامحدود» را از اساس زیر و رو کرده است. از نوامبر ۲۰۲۶، مشترکان ایکس‌باکس گیم‌پس آلتیمیت با یک محدودیت سفت و سخت در استریم ابری مواجه می‌شوند؛ اتفاقی که به دوران بازی از راه دور نامحدود پایان می‌دهد و زنگ خطر یک تغییر بزرگ در اقتصاد بازی‌های اشتراکی را به صدا درمی‌آورد.[1][2]

این سیاست جدید، یک سیستم جیره‌بندی سخت‌گیرانه و سطح‌بندی شده را برای ایکس‌باکس کلاود گیمینگ معرفی می‌کند. اعضای گیم‌پس آلتیمیت ماهانه ۱۵ ساعت استریم دریافت خواهند کرد. به مشترکان پریمیوم ۱۰ ساعت اختصاص می‌یابد و اعضای سطح اسنشال روی مرز ۵ ساعت متوقف می‌شوند. وقتی این تایمر دیجیتال صفر شود، استریم تا چرخه پرداخت بعدی قطع خواهد شد—مگر اینکه بازیکنان سر کیسه را شل کنند و زمان بیشتری را مستقیماً از فروشگاه ایکس‌باکس بخرند.[1][5][6]

این یک تغییر جزئی در شرایط استفاده از خدمات نیست؛ این یک تفکیک بنیادین در اکوسیستم ایکس‌باکس است. سال‌هاست که مایکروسافت گیم‌پس را با وعده بازی در هر مکان، هر زمان و روی هر دستگاهی بدون هیچ دردسری می‌فروخت. حالا، این شرکت روی فضای ابری کنتور گذاشته و کاربران پرمصرف را مجبور می‌کند تا استریم را به عنوان یک امکان لوکس ببینند، نه جایگزینی برای کنسول اصلی. با ۱۵ ساعت در ماه، یک مشترک آلتیمیت عملاً به روزی تنها ۳۰ دقیقه بازی ابری جیره‌بندی می‌شود.[6]

مایکروسافت استدلال می‌کند که این تغییر، یک رویارویی ضروری با واقعیتِ هزینه‌های سرسام‌آور زیرساخت است. این شرکت در بیانیه رسمی خود در ایکس‌باکس وایر اعلام کرد: «ما این مدل را معرفی می‌کنیم چون با افزایش تعداد کاربران و طولانی‌تر شدن زمان بازی آن‌ها، هزینه ارائه بازی‌های ابری نیز افزایش می‌یابد.» مایکروسافت خاطرنشان کرد که حرکت به سمت محدودیت‌های ماهانه به آن‌ها اجازه می‌دهد تا ضمن ادامه سرمایه‌گذاری روی پایداری و عملکرد سرویس، همچنان آن را در دسترس نگه دارند.[1]

برای کاهش زهر این خبر، مدیران ایکس‌باکس این سیاست را محدود و کم‌دامنه جلوه داده‌اند. مایکروسافت انتظار دارد که این تغییر پیش‌رو تنها روی ۴ درصد از مشترکان گیم‌پس تاثیر بگذارد—به‌طور خاص کسانی که به جای دانلود بازی‌ها روی سیستم خود، برای جلسات طولانی بازی به طور مداوم به فضای ابری متکی هستند. با این حال، در میان جامعه کاربری ۳۰ میلیونی گیم‌پس، همین درصد تک‌رقمی به معنای حدود ۱.۲ میلیون بازیکن است که ناگهان می‌بینند روی زمان بازی‌شان کنتور افتاده است.[1][7]

آپدیت نوامبر همچنین یک مدل کسب‌وکار کاملاً جدید را برای این پلتفرم معرفی می‌کند: دسترسی ابری با پرداخت به ازای مصرف (pay-as-you-go). برای اولین بار، بازیکنانی که هیچ اشتراک فعال گیم‌پس ندارند هم می‌توانند برای استریم بازی‌هایی که از قبل خریده‌اند، ساعت‌های بازی ابری بخرند. این کار عملاً ایکس‌باکس کلاود گیمینگ را از یک مزیت جانبیِ اشتراک، به یک ابزار انتخابی تبدیل می‌کند و درها را به روی بازیکنان کژوالی باز می‌کند که حاضر نیستند یک کنسول ۵۰۰ دلاری بخرند، اما مشکلی با اجاره کردن زمان سرور ندارند.[1][4]

این تغییر، بازتابی از واقعیت بی‌رحم مالی در پردازش ابری است. اجرای سرورهای قدرتمند ایکس‌باکس سری ایکس در دیتاسنترهای آژور (Azure) برای استریم بازی‌ها با کیفیت 1080p یا 1440p به پهنای باند، برق و نگهداری سخت‌افزاری عظیمی نیاز دارد. در شرایطی که پردازش‌های هوش مصنوعی در سراسر صنعت تکنولوژی به شدت برای تصاحب همین منابع سرور رقابت می‌کنند، ارائه دسترسی نامحدود از راه دور به پردازنده‌های گرافیکی با یک هزینه ثابت ۲۳ دلاری در ماه، برای مایکروسافت از نظر مالی غیرقابل توجیه شده است.[5][6]

مایکروسافت هنوز قیمت دقیق ساعت‌های ابری اضافه را اعلام نکرده، اما قول داده که این جزئیات حیاتی را قبل از اجرای طرح در ماه نوامبر به اشتراک بگذارد. آزمون فوری برای این پلتفرم این است که آیا این رویکرد کنتوردار، کاربران پرمصرف ابری را دوباره به سمت سخت‌افزارهای محلی سوق می‌دهد، یا اینکه گروه جدیدی از بازیکنانِ بدون کنسول، پرداخت ساعتی را به خاطر راحتی استریم با آغوش باز می‌پذیرند.[1][3]