پیروزی تاریخی مصر در ضربات پنالتی مقابل استرالیا در مرحله حذفی جام جهانی

روز جمعه، جشن و پایکوبی به اندازه تگزاس، تا قاهره طنین‌انداز شد، زیرا مصر اولین پیروزی خود در مرحله حذفی جام جهانی فیفا را به دست آورد. در مقابل جمعیتی پرشور ۷۰ هزار نفری در استادیوم مجهز به تهویه مطبوع دالاس، فراعنه پس از تساوی سخت ۱-۱، در ضربات پنالتی با نتیجه ۴ بر ۲ از سد تیم سرسخت استرالیا گذشتند. این پیروزی نقطه عطفی برای فوتبال مصر است، دهه‌ها حذف زودهنگام را پاک می‌کند و تیم فعلی را به عنوان اسطوره‌های ملی تثبیت می‌کند که بالاخره در بزرگترین صحنه ورزشی جهان موفق به صعود شدند.[1][4]

پس از ۱۲۰ دقیقه فوتبال فشرده و رقابتی که نتوانست دو تیم را از هم جدا کند، بازی به آزمون نهایی اعصاب و روان کشیده شد. در آستانه سوت پایان وقت‌های اضافه، تونی پوپوویچ، سرمربی استرالیا، یک ریسک تاکتیکی بزرگ انجام داد و در دقیقه ۱۱۹، پاتریک بیچ، دروازه‌بان اصلی را با متی رایان باتجربه تعویض کرد تا او به طور خاص برای ضربات پنالتی وارد زمین شود. هدف از این تعویض، تزریق رهبری باتجربه و تخصص در مهار پنالتی‌ها به لحظه سرنوشت‌ساز بود و صحنه را برای پایانی دراماتیک بر یک رویارویی پرتنش آماده کرد.[2]

مرحله پنالتی‌ها که به سمت دیواری از هواداران مصری زده می‌شد، برای «ساکروس» (لقب تیم استرالیا) فاجعه‌بار آغاز شد. هری سوتار، کاپیتان استرالیا، اولین ضربه را با قدرت به بالای دروازه زد و بلافاصله برتری روانی را به فراعنه واگذار کرد. مصر بدون نقص عمل کرد و سه تلاش اول خود را با دقت بالا به گل تبدیل کرد. این روند شامل یک ضربه خونسردانه و مستقیم به وسط دروازه توسط محمد صلاح، کاپیتان تیم بود که عملکرد نسبتاً آرام خود در طول بازی را کنار گذاشت تا در لحظه‌ای که کشورش بیشترین نیاز را به او داشت، بدرخشد و فشار زیادی بر پنالتی‌زنان باقی‌مانده استرالیا وارد کند.[2]

این فشار در نهایت برای لوکاس هرینگتون، مدافع ۱۸ ساله استرالیا، بیش از حد سنگین بود؛ پنالتی حیاتی او به تیر افقی دروازه برخورد کرد و برگشت. این از دست رفتن، صحنه را برای حسام عبدالمجید آماده کرد، که جلو آمد و با خونسردی رایان را به جهت اشتباه فرستاد و توپ را در گوشه پایین سمت چپ دروازه جای داد تا پیروزی ۴ بر ۲ در ضربات پنالتی را قطعی کند. این ضربه تعیین‌کننده باعث شد که کل نیمکت مصر با هیجان محض به داخل زمین هجوم ببرند و صلاح را در حالی که عظمت این دستاورد تاریخی بر تیم خسته غلبه کرده بود، غرق در اشک شوق دیدند.[2][4]

خیلی قبل‌تر از شروع درام پنالتی‌ها، مصر در اوایل نیمه اول کنترل بازی را در دست گرفته بود. در دقیقه ۱۳، کریم حافظ پس از یک ضربه آزاد مهار شده، توپی با وزن عالی را به محوطه جریمه فرستاد. امام عاشور با زمان‌بندی بی‌نقص، بدون یارگیری بالا پرید و توپ را با ضربه سر از کنار بیچ عبور داد تا مصر ۱-۰ پیش بیفتد. این گل سومین گل مصر با ضربه سر در این تورنمنت بود که آن‌ها را در کنار انگلیس به رکورددار بیشترین گل با سر در جام جهانی ۲۰۲۶ تبدیل کرد و کارایی مرگبار آن‌ها در ضربات ایستگاهی را به نمایش گذاشت.[3]

با این حال، استرالیا تسلیم فشار زودهنگام نشد. با وجود اینکه «ساکروس» در ایجاد موقعیت‌های گلزنی واضح در نیمه اول مشکل داشتند، پس از استراحت بین دو نیمه با نیت تهاجمی جدید و رویکردی تهاجمی‌تر وارد زمین شدند. پافشاری آن‌ها در دقیقه ۵۵ نتیجه داد، زمانی که یک ارسال خطرناک به محوطه جریمه مصر پس از برخورد با محمد هانی، مدافع مصر، وارد دروازه خودی شد. این گل تساوی، که سیزدهمین گل به خودی تورنمنت بود، جان تازه‌ای به تیم استرالیا بخشید و کاملاً روند بازی را تغییر داد.[3]

ادامه وقت قانونی و وقت‌های اضافه متعاقب آن به یک نبرد شطرنج تاکتیکی و پرتنش تبدیل شد که در آن هیچ تیمی مایل به ریسک دفاعی نبود. هر دو طرف فرصت‌های زودگذری برای به ثمر رساندن گل پیروزی در دقایق پایانی داشتند، که دراماتیک‌ترین لحظه در دقیقه ۹۴ رخ داد. رامی ربیعه، مدافع مصری، با ضربه سر قدرتمندی به توپ ضربه زد، اما بیچ با یک واکنش خیره‌کننده توپ را به بیرون فرستاد تا اطمینان حاصل شود که مسابقه به ۳۰ دقیقه وقت اضافه طاقت‌فرسا نیاز دارد.

برای مصر، پیروزی در دالاس اوج یک کمپین تاریخی و تحول‌آفرین در آمریکای شمالی است. فراعنه که پیش از این اولین پیروزی خود در مرحله گروهی جام جهانی را مقابل نیوزیلند در اوایل تورنمنت کسب کرده بودند، اکنون سقف شیشه‌ای نهایی خود را شکسته‌اند. حاسم حسن، بازیکن مصری، در فضای پس از پیروزی گفت: «ما ۱۲۰ میلیون نفر را در مصر خوشحال کردیم. امروز یک روز عالی است.» این احساس، اهمیت ملی عمیق پیروزی را نشان می‌دهد که این نسل از بازیکنان را به جایگاه قهرمانان ورزشی مصر ارتقا می‌دهد.[1]

این شکست پایانی دلخراش برای مسیر شجاعانه «ساکروس» بود که برای سومین بار در تاریخ خود با موفقیت از مرحله گروهی عبور کرده بودند. با وجود ماهیت دردناک شکست در ضربات پنالتی و عدم موفقیت تعویض دیرهنگام دروازه‌بان، پوپوویچ غرور فراوان خود را نسبت به عملکرد کلی تیمش ابراز کرد. او اشاره کرد که آن‌ها قدرت ماندگار و روحیه رقابتی فوتبال استرالیا را در صحنه جهانی اثبات کرده‌اند و نشان دادند که حتی با وجود ناکامی دردناک در رسیدن به مرحله یک‌چهارم نهایی، جایگاه خود را در میان نخبگان جهان دارند.[2]

پیروزی تاریخی مصر یک رویارویی بزرگ در مرحله یک‌هشتم نهایی را رقم می‌زند که بدون شک توجه جامعه جهانی فوتبال را به خود جلب خواهد کرد. فراعنه در ۷ جولای به آتلانتا سفر خواهند کرد تا با آرژانتین، قهرمان فعلی جهان، روبرو شوند؛ تیمی که با شکست ۳ بر ۲ کیپ ورد (تیم تازه‌وارد تورنمنت) در وقت اضافه، به سختی از یک شگفتی بزرگ جلوگیری کرد. با این حال، مصر فعلاً به خود اجازه می‌دهد تا برای لحظه‌ای کوتاه از پیروزی‌ای لذت ببرد که برای نسل‌ها در خیابان‌های قاهره جشن گرفته خواهد شد، قبل از اینکه تمرکز خود را به لیونل مسی و آزمون نهایی معطوف کند.[1][3]