یافتههای یک مطالعه: افزایش بهرهوری سوختهای فسیلی توسط هوش مصنوعی، بیشتر از مزایای اقلیمی آن برای انرژیهای تجدیدپذیر است
یک مدل جدید اقتصاد انرژی نشان میدهد که هوش مصنوعی با بهینهسازی استخراج نفت و گاز، به طور قابل توجهی انتشار کربن بیشتری را ممکن میسازد تا مقداری که با بهبود شبکههای انرژی پاک صرفهجویی میکند.
به قلم الوین شادمهر
این خبر را به اشتراک بگذارید
- محققان و مدلسازان اقلیمی
- تمرکز بر کمیسازی انتشار خالص فیزیکی تولید شده توسط کاربردهای پاییندستی هوش مصنوعی در تمام بخشهای انرژی.
- حامیان محیط زیست
- استدلال میکنند که شرکتهای فناوری از طریق قراردادهای نرمافزاری سازمانی پرسود، در گسترش زیرساختهای سوخت فسیلی شریک هستند.
- تحلیلگران صنعت انرژی
- هوش مصنوعی را به عنوان یک ابزار کارایی خنثی میبینند که هزینههای سرمایهای را کاهش داده و خروجی را برای هر منبع انرژی که بازار تقاضا میکند، به حداکثر میرساند.
به ازای هر تُن انتشار کربنی که هوش مصنوعی با بهینهسازی یک مزرعه بادی یا شبکه خورشیدی صرفهجویی میکند، همین فناوری به استخراج نفت و گاز اضافی کمک میکند که تا چهار تُن انتشار بیشتر به همراه دارد. این عدم تقارن در مرکز یک مدل جدید اقتصاد انرژی قرار دارد که این هفته در مجله «npj Climate Action» از مجموعه نیچر منتشر شد و تلاش میکند متغیری را که قبلاً در بحثهای اقلیمی اندازهگیری نشده بود، کمیسازی کند. در حالی که توجه عمومی و نظارتی به شدت بر تقاضای عظیم برق مراکز داده جدید هوش مصنوعی متمرکز شده است، محققان استدلال میکنند که تأثیر اصلی اقلیمی این فناوری در واقع در پاییندست، یعنی در اقتصاد فیزیکی، رخ میدهد.[1][2][5]
هوش مصنوعی با عمل به عنوان یک «تقویتکننده بهرهوری دوطرفه»، هر صنعتی را که آن را بپذیرد، تسریع میکند. هنگامی که این فناوری در بخش انرژی به کار گرفته میشود که هنوز حدود ۸۰ درصد آن توسط سوختهای فسیلی تأمین میشود، توانایی آن در مکانیابی و استخراج هیدروکربنها در حال حاضر از توانایی آن در ادغام انرژی پاک در شبکه پیشی میگیرد. این تحقیق معیاری به نام «انتشار فعالشده» را معرفی میکند—آلودگی کربنی اضافی که زمانی تولید میشود که هوش مصنوعی استخراج سوختهای فسیلی را ارزانتر، سریعتر و کارآمدتر میکند و در نتیجه کل عرضه قابل دسترس نفت و گاز را گسترش میدهد.[4][5]
نویسندگان این مطالعه، که شامل محققانی از دانشگاه پردو و کمپین «انتشار فعالشده» هستند، ۶۴ سناریوی مختلف پذیرش را در سراسر سیستم انرژی جهانی مدلسازی کردند. آنها دریافتند که اگر تأسیسات انرژی پاک و آلوده با نرخهای مشابهی هوش مصنوعی را بپذیرند، خروجی خالص کربن جهانی سالانه بین ۰٫۴۷ تا ۱٫۸ گیگاتن افزایش مییابد. این میزان تقریباً ۱٫۲ تا ۴٫۸ درصد از کل انتشار گازهای گلخانهای مرتبط با انرژی در جهان در سال ۲۰۲۴ را تشکیل میدهد.
نکات کلیدی
- یک مدل جدید اقتصاد انرژی نشان میدهد که استفاده از هوش مصنوعی در استخراج سوختهای فسیلی، انتشار بیشتری نسبت به صرفهجویی ناشی از استفاده آن در انرژیهای تجدیدپذیر ایجاد میکند.
- تأثیر خالص، افزایش سالانه تخمینی انتشار کربن جهانی بین ۰٫۴۷ تا ۱٫۸ گیگاتن است.
- تخمین زده میشود که این «انتشار فعالشده» بین ۳٫۳ تا ۱۳٫۳ برابر بزرگتر از انتشار برق مراکز داده هوش مصنوعی باشد.
- از آنجایی که سوختهای فسیلی بر ترکیب انرژی غالب هستند، ۱٪ افزایش بهرهوری در استخراج نفت، به ۴ تا ۵٪ افزایش در انرژیهای تجدیدپذیر نیاز دارد تا انتشار ثابت بماند.
- شرکتهای سوخت فسیلی در حال حاضر هوش مصنوعی را در مقیاس بزرگ مستقر میکنند، در حالی که بسیاری از کاربردهای تجدیدپذیر در مرحله آزمایشی باقی ماندهاند.
چرا مهم است
این یافتهها بحث در مورد تأثیر اقلیمی هوش مصنوعی را از برق مصرفی توسط مراکز داده به سمت اقتصاد فیزیکی سوق میدهد و نشان میدهد که چگونه نرمافزارهای سازمانی مستقیماً عرضه جهانی سوختهای فسیلی را گسترش میدهند.
منابع
پوشش منابع
7 منبع
3 دیدگاه شناساییشده
- The Guardian
نظرات
هر زاویه. هر روز.
دریافت تحلیل داده اخبار همراه با پوشش کامل منابع و تحلیل دیدگاهها، مستقیم در صندوق ورودی شما.
