انویدیا و گروه اس‌کی از شراکت ۵۰۰ میلیارد دلاری برای حافظه HBM و ساخت کارخانه هوش مصنوعی خبر دادند

انویدیا و گروه اس‌کی کره جنوبی نامه‌های تفاهمی را برای یک شراکت بیش از ۵۰۰ میلیارد دلاری با هدف ساخت زیرساخت‌های عظیم هوش مصنوعی و توسعه مشترک حافظه نسل بعدی امضا کرده‌اند. این بزرگترین تعهد سخت‌افزاری هوش مصنوعی است که تاکنون اعلام شده و نشان‌دهنده یک تغییر اساسی در نحوه تأمین مالی و استقرار محاسبات پیشرفته در سطح جهانی است. اما برای درک آنچه واقعاً در حال ساخت است، آنچه صرفاً پیش‌بینی شده، و اینکه چگونه صنعت نیمه‌رسانا فراتر از فروش تراشه و به سمت تضمین کل اکوسیستم‌ها حرکت می‌کند، باید این رقم سرسام‌آور را با دقت بررسی کرد.[1][2]

این همکاری استراتژیک بر دو ستون فیزیکی اصلی استوار است که به مبرم‌ترین تنگناهای توسعه هوش مصنوعی می‌پردازند. اول، اس‌کی تلکام یک «کارخانه هوش مصنوعی» ۲ گیگاواتی در کره جنوبی خواهد ساخت که به عنوان یک مرکز محاسباتی ابری عظیم برای منطقه آسیا-اقیانوسیه عمل خواهد کرد. دوم، اس‌کی هاینیکس—که در حال حاضر بر عرضه جهانی حافظه پهنای باند بالا (HBM) تسلط دارد—به عنوان تأمین‌کننده بلندمدت و توسعه‌دهنده مشترک انویدیا برای نسل بعدی تراشه‌های حافظه تثبیت شده است، و تضمین می‌کند که معماری‌های آینده انویدیا دچار کمبود داده نشوند.[1][6]

رقم ۵۰۰ میلیارد دلاری که به شدت در این اعلامیه تبلیغ شده، نه یک چک نقدی واحد است و نه یک قرارداد تجاری نهایی‌شده. در عوض، این رقم نشان‌دهنده ارزش تجاری تخمینی کل در طول این شراکت چندساله است. این شامل خریدهای عظیم پیش‌بینی‌شده انویدیا از تراشه‌های حافظه اس‌کی هاینیکس، خرید ابررایانه‌ها و تجهیزات شبکه‌ای انویدیا توسط گروه اس‌کی، و درآمد گسترده‌تری است که توسط شرکای اکوسیستم درگیر در ساخت این مراکز داده عظیم طی دهه آینده ایجاد می‌شود.[1][2]

سخت‌افزار اصلی در مرکز اس‌کی تلکام، پلتفرم آتی Vera Rubin DSX انویدیا است. معماری روبین که جانشین نسل مورد انتظار Blackwell است، به طور خاص برای استقرار در مقیاس مرکز داده طراحی شده است. این معماری محاسبات شتاب‌یافته، سیستم‌های شبکه‌سازی پیشرفته و نرم‌افزار اختصاصی را ادغام می‌کند تا بهره‌وری انرژی را به حداکثر برساند و آنچه انویدیا آن را کمترین هزینه به ازای هر توکن تولید شده توصیف می‌کند، ارائه دهد. هدف این است که فاز اول این استقرار تا سال ۲۰۲۷ عملیاتی شود.[1][3]

برای درک واقعی مقیاس پروژه اس‌کی تلکام، باید به نیازهای برق خیره‌کننده آن نگاه کرد. یک مرکز داده بزرگ سازمانی معمولی امروزه بین ۵۰ تا ۱۰۰ مگاوات برق مصرف می‌کند. تأسیسات برنامه‌ریزی شده کره جنوبی برای ۲ گیگاوات رتبه‌بندی شده است—تقریباً معادل کل خروجی پیوسته یک نیروگاه هسته‌ای تجاری، که تماماً به تأمین برق و خنک‌سازی رک‌های شتاب‌دهنده‌های هوش مصنوعی اختصاص یافته است.[2][4]

این تأسیسات ۲ گیگاواتی به عنوان لنگر اصلی برای جاه‌طلبی ملی گسترده‌تر اس‌کی تلکام عمل می‌کند. این غول مخابراتی قصد دارد تا سال ۲۰۲۹، ۱۵ گیگاوات ظرفیت مرکز داده هوش مصنوعی در سراسر کره جنوبی بسازد. این بازی زیرساختی عظیم طراحی شده است تا کشور را به عنوان یک قطب هوش مصنوعی مستقل (Sovereign AI) قرار دهد و اطمینان حاصل کند که شرکت‌های داخلی و آژانس‌های دولتی می‌توانند مدل‌ها را به صورت محلی آموزش داده و مستقر کنند، به جای اینکه کاملاً به زیرساخت‌های ابری میزبانی شده خارجی متکی باشند.[2]

بخش حافظه این قرارداد، حیاتی‌ترین محدودیت فیزیکی در سخت‌افزار هوش مصنوعی مدرن را برجسته می‌کند. سرعت یک واحد پردازش گرافیکی (GPU) تنها به اندازه سرعت تأمین داده توسط حافظه است؛ اگر پردازنده مجبور باشد منتظر اطلاعات بماند، چرخه‌های محاسباتی هدر می‌روند. حافظه پهنای باند بالا (HBM) این مشکل را با روی هم چیدن عمودی تراشه‌های DRAM و قرار دادن آنها در نزدیکی پردازنده حل می‌کند و سرعت و حجم انتقال داده را به شدت افزایش می‌دهد.[4][8]

اس‌کی هاینیکس در حال حاضر اکثریت بازار جهانی حافظه پهنای باند بالا را در اختیار دارد و آن را به یک شریک ضروری برای هر شرکتی که شتاب‌دهنده‌های هوش مصنوعی می‌سازد، تبدیل کرده است. انویدیا با تضمین یک قرارداد تأمین بلندمدت و قطعی، به طور پیشگیرانه خود را در برابر انواع کمبودهای شدید قطعات و شوک‌های زنجیره تأمین که در گذشته گریبان‌گیر دوره‌های رونق پردازنده‌های گرافیکی بوده‌اند، محافظت می‌کند.[2][4]

نکته مهم این است که رابطه بین این دو غول فناوری از یک پویایی استاندارد خریدار-فروشنده به سمت توسعه مشترک عمیق و یکپارچه در حال تغییر است. انویدیا و اس‌کی هاینیکس در حال طراحی مشترک نسل بعدی حافظه—با نام HBM4—هستند تا مستقیماً و به طور یکپارچه با معماری Vera Rubin ادغام شود. این امر تضمین می‌کند که معماری حافظه کاملاً با الزامات محاسباتی و حرارتی خاص سیلیکون آینده انویدیا مطابقت داشته باشد.[1][6]

این شراکت همچنین یک روند ساختاری گسترده‌تر در صنعت نیمه‌رسانا را نشان می‌دهد: تولیدکنندگان تراشه به طور فزاینده‌ای به عنوان هماهنگ‌کنندگان و تأمین‌کنندگان مالی زیرساخت عمل می‌کنند. انویدیا دیگر به صرف طراحی و فروش سیلیکون بسنده نمی‌کند؛ این شرکت فعالانه در طراحی، مقیاس‌بندی و گاهی تأمین مالی مراکز داده فیزیکی که محصولاتش را در خود جای می‌دهند، مشارکت دارد و اطمینان می‌دهد که دنیای فیزیکی می‌تواند با نقشه راه سخت‌افزاری آن همگام شود.[4]

این تغییر به سمت هماهنگی زیرساخت در سایر اقدامات اخیر در این بخش نیز مشهود است. به عنوان مثال، گزارش شده است که انویدیا در حال مذاکره برای تضمین مالی ۲۵۰ میلیارد دلاری برای حمایت از یک پروژه مرکز داده عظیم جداگانه در اوهایو است که توسط سافت‌بانک و اوپن‌ای‌آی رهبری می‌شود. در حالی که تولیدکنندگان تراشه به طور سنتی قطعات را به ارائه‌دهندگان ابری می‌فروشند و کارشان تمام می‌شود، شدت سرمایه مورد نیاز هوش مصنوعی مدرن آنها را مجبور می‌کند تا اکوسیستم را برای تضمین فروش‌های آینده تضمین کنند.[4]

با وجود تعهدات مالی عظیم و جدول‌های زمانی بلندپروازانه، محدودیت‌های فیزیکی همچنان حاکم نهایی پیشرفت هوش مصنوعی هستند. یک تأسیسات ۲ گیگاواتی نه تنها به میلیاردها دلار سخت‌افزار تخصصی نیاز دارد، بلکه به دسترسی بی‌سابقه‌ای به شبکه‌های برق پایدار، زیرساخت‌های پیشرفته خنک‌سازی مایع و مقادیر زیادی املاک و مستغلات نیاز دارد—موانع لجستیکی که صرفاً با امضای یک نامه تفاهم قابل حل نیستند.[1][3]

توافق‌نامه‌های امضا شده توسط جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، و چای تائه-وون، رئیس گروه اس‌کی، یک وابستگی متقابل عمیق را رسمی می‌کند. انویدیا قطعاً برای حفظ تسلط سخت‌افزاری و برتری عملکرد خود به دسترسی تضمین‌شده به حافظه پیشرفته نیاز دارد، در حالی که اس‌کی هاینیکس برای توجیه هزینه‌های سرسام‌آور سرمایه‌ای ساخت کارخانه‌های تولید نیمه‌رسانای نسل بعدی، به تعهدات حجمی عظیم و تضمین‌شده نیاز دارد.[2][6]

در نهایت، توافق‌نامه چتر ۵۰۰ میلیارد دلاری به عنوان یک نقشه راه برای واقعیت فیزیکی هوش مصنوعی در دهه آینده عمل می‌کند. همانطور که مدل‌ها به طور تصاعدی بزرگتر می‌شوند و به سمت وظایف فیزیکی و عاملی پیچیده حرکت می‌کنند، این صنعت به سرعت از رک‌های سرور منفرد فراتر رفته و وارد عصر کارخانه‌های هوش مصنوعی هدفمند در مقیاس گیگاوات می‌شود.[6][7]