داروی کاهنده Lp(a) «پلاکارسن» در کاهش خطرات عمده قلبی عروقی در کارآزمایی فاز ۳ ناکام ماند

در ۴ سپتامبر ۲۰۲۶، شرکت داروسازی نوارتیس اعلام کرد که داروی آزمایشی‌اش به نام «پلاکارسن» (pelacarsen) نتوانسته است در یک کارآزمایی بالینی بزرگ با حضور ۸۳۲۳ بیمار، از حملات قلبی و سکته پیشگیری کند.

این نتیجه، یک عقب‌گرد بزرگ در تلاش‌ها برای درمان سطح بالای لیپوپروتئین(a) یا Lp(a) محسوب می‌شود؛ یک ذره کلسترول ژنتیکی که حدود ۲۰ درصد از جمعیت جهان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. برخلاف کلسترول استاندارد LDL، سطح Lp(a) تا حد زیادی در برابر رژیم غذایی، ورزش و استاتین‌های رایج مقاوم است.[2]

پلاکارسن که با مشارکت شرکت داروسازی آیونیس (Ionis Pharmaceuticals) توسعه یافته، یک الیگونوکلئوتید آنتی‌سنس است که به صورت یک تزریق ماهانه تجویز می‌شود. این دارو با این هدف طراحی شده بود که تولید Lp(a) را در کبد مسدود کند.

در کارآزمایی فاز ۳ که با نام Lp(a)HORIZON شناخته می‌شود، بیمارانی ثبت‌نام شدند که از قبل بیماری قلبی عروقی تثبیت‌شده و سطح Lp(a) بالاتر از آستانه ۷۰ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر داشتند. همه شرکت‌کنندگان پیش از این نیز مراقبت‌های بهینه و مبتنی بر دستورالعمل‌ها، از جمله درمان‌های استاندارد کاهنده چربی و فشار خون را دریافت می‌کردند.[1]

از نظر شیمیایی، دارو دقیقاً همان‌طور که انتظار می‌رفت عمل کرد. نوارتیس تأیید کرد بیمارانی که پلاکارسن دریافت کردند، در مقایسه با گروه دارونما، به سطوح بسیار پایین‌تری از Lp(a) دست یافتند.

با این حال، این کاهش شیمیایی به یک مزیت بالینی تبدیل نشد. این کارآزمایی به هدف اولیه خود نرسید و نتوانست خطر ترکیبی ۴گانه شامل مرگ‌ومیر قلبی عروقی، سکته قلبی غیرکشنده، سکته مغزی غیرکشنده و نیاز فوری به باز کردن عروق کرونر را به طور معناداری کاهش دهد.

دکتر شریرام آرادیه، مدیر ارشد پزشکی نوارتیس، در این باره گفت: «اگرچه سطوح پایین‌تر Lp(a) با مصرف پلاکارسن مشاهده شد، اما یافته‌ها نشان ندادند که این امر به کاهش خطر قلبی عروقی در کل جمعیت مورد مطالعه منجر شده باشد.»

برای بیمارانی که به دنبال دستورالعمل‌های غربالگری جدید، تازه متوجه شده‌اند Lp(a) بالایی دارند، این نتیجه ناامیدکننده است، اما روند مدیریت فوری بیماری آن‌ها را تغییر نمی‌دهد. تمرکز بالینی همچنان بر کنترل جدی و قاطعانه سایر عوامل خطر قابل اصلاح، مانند فشار خون و کلسترول LDL است تا خطر کلی کاهش یابد.[2]

این شکست اکنون جامعه قلب و عروق را وادار می‌کند تا بپرسند آیا کل فرضیه Lp(a) دارای نقص است، یا اینکه پلاکارسن صرفاً نتوانسته این ذره را به اندازه کافی کاهش دهد. در مطالعات قبلی، پلاکارسن میزان Lp(a) را تقریباً ۷۲ تا ۸۰ درصد کاهش داده بود.

درمان‌های جدیدتری که در حال حاضر در کارآزمایی‌های فاز ۳ قرار دارند، مانند اولپاسیران (olpasiran) از شرکت امژن و لپودیسیران (lepodisiran) از شرکت ایلای لیلی، از مکانیسم متفاوتی به نام RNA کوچک مداخله‌گر (siRNA) استفاده می‌کنند و نشان داده‌اند که توانایی کاهش Lp(a) به میزان بیش از ۹۰ درصد را دارند.

تحلیلگران خاطرنشان می‌کنند که برای پیشگیری واقعی از حوادث قلبی عروقی، شاید به این کاهش‌های عمیق‌تر نیاز باشد. نوارتیس قصد دارد داده‌های کامل Lp(a)HORIZON را در یک کنگره پزشکی پیش رو ارائه دهد؛ داده‌هایی که جزئیات مهمی را در مورد اینکه آیا زیرگروه‌های خاصی در طول حداقل ۲.۵ سال پیگیری از این دارو سودی برده‌اند یا خیر، روشن خواهد کرد.[1]