بانک مرکزی اروپا در پی تورم ناشی از تنش‌های ژئوپلیتیک، نرخ بهره کلیدی را ۲۵ واحد پایه افزایش داد

بانک مرکزی اروپا روز پنجشنبه سه نرخ بهره کلیدی خود را ۲۵ واحد پایه افزایش داد و نرخ تسهیلات سپرده پایه را به ۲٫۵۰ درصد و نرخ تامین مالی اصلی را به ۲٫۶۵ درصد رساند.

این اقدام که از ۱۶ سپتامبر اجرایی می‌شود، دومین افزایش نرخ بهره توسط این بانک از زمان آغاز جنگ آمریکا و ایران است که بازارهای جهانی انرژی را مختل کرد. اکنون در حالی که سیاست‌گذاران در تلاشند تا ثبات قیمت‌ها را در برابر یک شوک شدید عرضه ژئوپلیتیک حفظ کنند، هزینه‌های استقراض در سراسر منطقه یورو در حال افزایش است.[1][2][3]

این سیاست انقباضی در واکنش مستقیم به شتاب‌گیری مجدد و شدید قیمت‌های مصرف‌کننده اتخاذ شده است. تورم در سراسر منطقه یورو در ماه اوت به ۳٫۳ درصد جهش کرد که نسبت به ۲٫۹ درصد در ماه ژوئیه افزایش یافته و به بالاترین سطح خود در سه سال گذشته رسید؛ رقمی که از هدف ۲ درصدی تعیین‌شده توسط بانک مرکزی اروپا فاصله بیشتری گرفته است.

این جهش تقریباً به‌طور کامل ناشی از هزینه‌های انرژی بود که با مسدود شدن مسیرهای حیاتی کشتیرانی به دلیل درگیری‌ها در خاورمیانه، به شدت افزایش یافته است.[2]

بازارهای انرژی واکنش شدیدی به تشدید درگیری‌های نظامی نشان داده‌اند. در پی حملات مجدد به کشتی‌های تجاری در حال عبور از تنگه هرمز، نفت خام برنت این هفته برای مدت کوتاهی از مرز ۱۰۵ دلار در هر بشکه عبور کرد که نشان‌دهنده رشد روزانه ۳٫۳ درصدی پیش از تثبیت در محدوده ۱۰۴٫۵۰ دلار است.

بازارهای گاز طبیعی اروپا نیز این وحشت را بازتاب دادند؛ قیمت عمده‌فروشی گاز هلند - که شاخص استاندارد اروپا محسوب می‌شود - برای اولین بار از ژانویه ۲۰۲۳ از ۸۰ یورو در هر مگاوات ساعت عبور کرد، در حالی که قیمت گاز بریتانیا به ۲۰۳ پنس در هر ترم رسید.[1]

شورای حکام بانک مرکزی اروپا با اذعان به ماهیت پایدار این اختلال، پیش‌بینی‌های اقتصادی میان‌مدت خود را به‌طور قابل‌توجهی تغییر داد. در حالی که این بانک مرکزی پیش‌بینی تورم ۳٫۰ درصدی خود را برای سال ۲۰۲۶ حفظ کرد، انتظارات خود را برای سال ۲۰۲۷ از ۲٫۳ درصد به ۲٫۵ درصد و پیش‌بینی سال ۲۰۲۸ را به ۲٫۱ درصد افزایش داد. بانک مرکزی اروپا در بیانیه‌ای اعلام کرد: «درگیری در خاورمیانه همچنان به ایجاد فشارهای تورمی ادامه می‌دهد و انتظار می‌رود تورم برای مدت طولانی بسیار بالاتر از هدف باقی بماند.»[2][3]

با وجود جهش در تیتر اخبار تورم، داده‌های بنیادین تصویر پیچیده‌تری را برای سیاست‌گذاران پولی ترسیم می‌کنند. تورم هسته که اجزای پرنوسان مواد غذایی و انرژیِ مستقیماً متاثر از جنگ را حذف می‌کند، تا حد زیادی باثبات باقی مانده است. نرخ تورم هسته در واقع در ماه اوت اندکی کاهش یافت و به ۲٫۴ درصد رسید که با سطح ماه فوریه برابری می‌کند؛ این امر نشان می‌دهد که جهش قیمت انرژی هنوز به یک مارپیچ تورمی گسترده‌تر و ثانویه در سایر بخش‌های اقتصاد تبدیل نشده است.[2]

تصمیم بانک مرکزی اروپا برای افزایش نرخ بهره در بحبوحه شوک عرضه، تا حدی با قدرت غیرمنتظره اقتصاد داخلی پشتیبانی می‌شود. این بانک مرکزی پیش‌بینی‌های پایه خود را برای رشد اقتصادی منطقه یورو ارتقا داد و رشد ۰٫۹ درصدی را برای سال ۲۰۲۶ - بالاتر از ۰٫۸ درصد پیش‌بینی‌شده در ماه ژوئن - و رشد ۱٫۴ درصدی را برای سال ۲۰۲۷ پیش‌بینی کرد. شورای حکام این اصلاحات صعودی را به تاب‌آوری فراتر از انتظار اقتصاد منطقه یورو نسبت داد که در سه‌ماهه دوم ۰٫۴ درصد رشد کرده است.[1][2][3]

بازارهای مالی بلافاصله پس از لحن تهاجمی گزارش بانک مرکزی اروپا، هزینه بدهی‌های دولتی را مجدداً قیمت‌گذاری کردند. هزینه‌های استقراض دولتی در سراسر قاره سر به فلک کشید و بازده اوراق قرضه دوساله آلمان که به نرخ بهره حساس است، به ۳٫۰۷ درصد افزایش یافت. این سرایت به خارج از منطقه یورو نیز کشیده شد و نرخ بهره اوراق قرضه ده‌ساله دولت بریتانیا را به ۵٫۳۶ درصد رساند که بالاترین سطح ثبت‌شده از اوت ۲۰۰۷ است.[1][2]

بازارهای ارز و سهام واکنش تدافعی‌تر و ملایم‌تری به این سیاست انقباضی نشان دادند. پس از این اعلامیه، ارزش یورو در برابر دلار آمریکا اندکی تضعیف شد و از ۱٫۱۶۱۶ دلار به ۱٫۱۶۱۴ دلار کاهش یافت، زیرا سرمایه‌گذاران بازده بالاتر را در برابر موانع اقتصادی ناشی از انرژی گران‌قیمت سبک و سنگین کردند. سهام اروپا نیز با افت مواجه شد که بازتاب‌دهنده نگرانی‌ها از این است که ترکیب نفت ۱۰۵ دلاری و نرخ بهره ۲٫۵۰ درصدی، حاشیه سود شرکت‌ها را در آستانه فصل زمستان تحت فشار قرار خواهد داد.[1][2]

کریستین لاگارد، رئیس بانک مرکزی اروپا، در گفتگو با خبرنگاران در برلین، این افزایش یک‌چهارم درصدی را تصمیمی «بدیهی» توصیف کرد و خاطرنشان ساخت که این اقدام به اتفاق آرا توسط شورای حکام تایید شده است. با این حال، او صراحتاً از ارائه هرگونه راهنمایی آینده‌نگر درباره مسیر آتی نرخ بهره بانک مرکزی خودداری کرد.

لاگارد با اشاره به سطح بالای عدم قطعیت ژئوپلیتیک اظهار داشت: «ما به سادگی نمی‌توانیم پیش‌بینی کنیم که دقیقاً حرکت بعدی چه خواهد بود» و متعهد به رویکردی دقیق و مبتنی بر داده‌ها در هر جلسه شد.[2]

اکنون بانک مرکزی با معمای کلاسیک رکود تورمی مواجه است: استفاده از ابزارهای پولی سمت تقاضا برای مبارزه با شوک انرژی سمت عرضه. اگر درگیری در تنگه هرمز همچنان جریان جهانی نفت را محدود کند، بانک مرکزی اروپا مجبور خواهد شد بین تحمل تورم بالاتر از هدف یا افزایش بیشتر نرخ بهره در یک اقتصاد شکننده یکی را انتخاب کند؛ انتخابی که خطر ایجاد یک رکود مصنوعی برای شکستن چرخه قیمت‌ها را به همراه دارد.[1][2]