مسدودسازی یک گیرنده ایمنی، نظافت سلولی را احیا و زوال پیری را در موشها معکوس میکند
محققان دانشکده پزشکی استنفورد نشان دادهاند که غیرفعال کردن گیرنده EP2 روی ماکروفاژها به سیستم ایمنی اجازه میدهد تا پاکسازی سلولهای سمی و پیر را از سر بگیرد و عملکرد اندامها را حفظ کند.
به قلم حسین فیروزی
این خبر را به اشتراک بگذارید
- محققان ایمونولوژی
- تمرکز بر سازوکار بنیادی تعامل ماکروفاژ-نوتروفیل و اینکه چگونه اختلال در آن باعث التهاب سیستمیک میشود.
- فارماکولوژیستهای بالینی
- تأکید بر مانع ترجمه بالینی در توسعه یک مهارکننده بسیار انتخابی EP2 که از عوارض جانبی داروهای NSAID گسترده جلوگیری کند.
- حامیان طول عمر
- این کشف را به عنوان یک پیشرفت بزرگ در هدف قرار دادن ریشههای اصلی پیری میبینند، نه صرفاً درمان بیماریهای فردی مرتبط با سن.
در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۲۶، محققان دانشکده پزشکی استنفورد جزئیات سازوکاری را تشریح کردند که پیری سیستمیک را هدایت میکند. آنها نشان دادند که مسدود کردن یک گیرنده ایمنی واحد در موشهای مسن، سیستمهای پاکسازی سلولی آنها را بازیابی کرده و زوال ناشی از پیری را در چندین اندام معکوس میکند. این یافتهها که بر اساس تحقیقات منتشر شده در مجله «ساینس» است، نشان میدهد که غیرفعال کردن گیرنده EP2 روی ماکروفاژهای مقیم بافت، به این سلولها اجازه میدهد تا مصرف نوتروفیلهای فرسوده را از سر بگیرند. با برداشتن این انسداد خاص، محققان توانستند التهاب مزمنی را که معمولاً با افزایش سن پستانداران، مغز، قلب و عضلات اسکلتی را تخریب میکند، متوقف سازند.[1][4]
بدن روزانه تقریباً ۱۰۰ میلیارد نوتروفیل تولید میکند تا به عنوان خط مقدم دفاع در برابر تهدیدات باکتریایی، ویروسی و قارچی عمل کنند. از آنجا که این گلبولهای سفید بسیار مخرب هستند—قادر به آزادسازی مواد سمی و تشکیل تلههای شبکهای در اطراف میکروبها—با یک تاریخ انقضای بیولوژیکی سختگیرانه طراحی شدهاند. آنها معمولاً تنها ۱۲ تا ۲۴ ساعت در جریان خون زنده میمانند و پس از آن باید پاکسازی شوند. این وظیفه دفع بر عهده ماکروفاژهای مقیم بافت است که در طول رشد جنینی در اندامها مستقر میشوند و به عنوان تیم دائمی جمعآوری زباله سیستم ایمنی عمل میکنند.[4][5]
با افزایش سن پستانداران، این فرآیند حیاتی پاکسازی مختل میشود. تیم استنفورد، به رهبری دکتر جسی تان و دکتر کاترین آندرئاسون، دریافتند که پیری باعث افزایش تولید پروستاگلاندین E2 (PGE2) میشود—یکی از پنج نوع پروستاگلاندین—که به گیرنده EP2 روی ماکروفاژها متصل میشود. این گیرنده به شدت التهاب را تقویت میکند و ماکروفاژهای مقیم بافت حاوی مقادیر بالایی از آن هستند. محققان کشف کردند که تحریک بیوقفه توسط PGE2 عملاً توانایی ماکروفاژها برای بلعیدن و هضم سلولهای در حال مرگ را از کار میاندازد و مدافعان خط مقدم سیستم ایمنی را خسته و ناتوان از انجام وظایف نگهداری اولیه خود میکند.
چرا مهم است
التهاب مزمن عامل بسیاری از ناتوانکنندهترین بیماریهای دوران پیری است، از زوال شناختی گرفته تا بیماریهای قلبی. شناسایی گیرنده خاصی که سیستم دفع زبالههای سلولی بدن را از کار میاندازد، یک هدف واحد و مشخص برای تولید داروهایی فراهم میکند که میتوانند طول عمر سالم انسان را افزایش دهند، نه اینکه صرفاً علائم مجزا را درمان کنند. این کشف به ما امید میدهد که بتوانیم ریشه پیری را هدف قرار دهیم.
نکات کلیدی
- محققان دانشکده پزشکی استنفورد دریافتند که ماکروفاژهای پیر توانایی خود را برای پاکسازی نوتروفیلهای منقضی شده از دست میدهند که منجر به التهاب سیستمیک میشود.
- این اختلال ناشی از تحریک بیش از حد گیرنده EP2 توسط هورمون PGE2 است.
- مسدود کردن گیرنده EP2 در موشهای مسن، پاکسازی سلولی را بازیابی کرد و زوال ناشی از پیری را در مغز، قلب و عضلات اسکلتی معکوس نمود.
- محققان تأیید کردند که همین آبشار پاتولوژیک در بافت کبد انسان نیز عمل میکند و این گیرنده را به عنوان یک هدف درمانی معتبر میسازد.
منابع
پوشش منابع
6 منبع
3 دیدگاه شناساییشده
- [1]ScienceDaily
نظرات
هر زاویه. هر روز.
دریافت تناسب اندام اخبار همراه با پوشش کامل منابع و تحلیل دیدگاهها، مستقیم در صندوق ورودی شما.