هشدار ژنرال آمریکایی به پنتاگون: نیروی دریایی کافی برای دفاع از اسرائیل در برابر موشک‌های ایران نداریم

ژنرال الکسوس گرینکویچ، فرماندهی نیروهای آمریکایی در اروپا (EUCOM)، به طور محرمانه به پنتاگون هشدار داده است که کمبود شدید ناوشکن‌های نیروی دریایی، توانایی او برای دفاع از اسرائیل در برابر موشک‌های بالستیک ایران را به خطر انداخته است. گرینکویچ در یک اطلاعیه کتبی که این هفته برای مقامات ارشد دفاعی ارسال شد، یک معضل استراتژیک جدی را تشریح کرد: بدون استقرار فوری یک ناوشکن اضافی در مدیترانه شرقی، فرماندهی او مجبور خواهد شد دفاع از خاک آمریکا را بر حفاظت از حریم هوایی اسرائیل اولویت دهد.[1]

این افشاگری که توسط مقامات دفاعی ناشناس درز کرده است، بر بار لجستیکی فزاینده درگیری پنج‌ماهه با ایران تأکید می‌کند. از زمان تشدید خصومت‌ها در اواخر فوریه ۲۰۲۶، ارتش آمریکا سرعت عملیاتی بالایی را در سراسر خاورمیانه حفظ کرده است. پس از فروپاشی آتش‌بس اواسط ژوئن و بسته شدن متعاقب تنگه هرمز توسط تهران، دولت ترامپ دستور محاصره دریایی بنادر ایران را صادر کرد که منابع محدود نیروی دریایی را بیش از پیش تحت فشار قرار داد.[1][4]

ارزیابی‌های پنتاگون که در اوایل جنگ انجام شد، نشان می‌دهد که نیروهای آمریکایی بار اصلی رهگیری پرتابه‌های ایرانی با هدف اسرائیل را بر عهده داشته‌اند. دارایی‌های آمریکایی، به ویژه رهگیرهای دریایی شلیک شده از مدیترانه و سامانه دفاع موشکی ارتفاع بالای زمینی (THAAD)، بسیار بیشتر از شبکه‌های دفاع هوایی بومی اسرائیل مورد استفاده قرار گرفته‌اند.[1]

نیروی دریایی آمریکا در حال حاضر دو ناوشکن—یواس‌اس پل ایگنیشس و یواس‌اس روزولت—را در دریای مدیترانه نگه داشته است، در حالی که سه ناوشکن دیگر در پایگاه دریایی روتا در اسپانیا مستقر هستند. در همین حال، ۱۱ ناوشکن در دریای عرب مشغول اجرای محاصره علیه ایران هستند و یک ناوشکن دیگر در دریای سرخ فعالیت می‌کند.[1]

این ناوشکن‌های کلاس آرلی برک، مجهز به سامانه رزمی پیشرفته ایجیس (Aegis) و رهگیرهای SM-3، ستون فقرات دفاع موشکی بالستیک آمریکا هستند. با این حال، آنها همچنین جزو پرتقاضاترین دارایی‌های نظامی محسوب می‌شوند. فرماندهان باید دائماً استقرار آنها را در برابر تعهدات جهانی، از جمله بازدارندگی گسترش دریایی چین در اقیانوس آرام و محافظت در برابر تجاوزات احتمالی روسیه به قلمرو ناتو در اروپا، متعادل سازند.[2][5]

فشار بر مهمات در حال حاد شدن است و چیزی را ایجاد می‌کند که برنامه‌ریزان نظامی آن را «حوضچه آمادگی» می‌نامند—دوره‌ای که در آن انباشت تعمیرات و تقاضاهای عملیاتی بالا، کشتی‌های کمتری را نسبت به آنچه دکترین‌های استراتژیک نیاز دارند، در دسترس می‌گذارد. گزارش شده است که ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک، ماه گذشته به پرزیدنت دونالد ترامپ در مورد کاهش سریع موشک‌های رهگیر هدایت‌شونده دقیق گزارش داده و هشدار داده است که حفظ سرعت فعلی خطرات بلندمدت قابل توجهی برای آمادگی نظامی آمریکا به همراه دارد.[2][4]

رسانه‌های دولتی ایران به سرعت این مکاتبات درز کرده را مورد توجه قرار دادند. رسانه‌های تهران کمبود ناوشکن را گواهی بر اثربخشی استراتژی موشکی ایران و یک آسیب‌پذیری حیاتی برای ساختار دفاعی اسرائیل دانستند. روایت ترویج شده توسط پخش‌کنندگان ایرانی حاکی از آن است که آمریکا اساساً قادر به تحمل یک جنگ فرسایشی چندجبهه‌ای نیست.[3]

تحلیلگران منطقه‌ای خاطرنشان می‌کنند که وضعیت دشوار ارتش آمریکا تنها به تعداد کشتی‌ها مربوط نمی‌شود، بلکه به هزینه گزاف و نرخ تولید کند موشک‌های رهگیر پیشرفته نیز مرتبط است. آمریکا به طور قابل توجهی بیشتر از خود اسرائیل، موشک‌های رهگیر پیشرفته را برای دفاع از اسرائیل شلیک کرده است و ذخایر را سریع‌تر از آنکه پیمانکاران دفاعی بتوانند آنها را پر کنند، مصرف کرده است.[2]

پنتاگون از اظهارنظر علنی در مورد یادداشت گرینکویچ خودداری کرده است و مقامات دفاعی این نوع ارتباطات را ارزیابی‌های روتین ریسک می‌دانند که توسط فرماندهانی که برای پرسنل و تجهیزات محدود رقابت می‌کنند، ارائه می‌شود.[1]

با این وجود، این افشاگری چالشی فزاینده برای واشنگتن را برجسته می‌کند. در حالی که درگیری با ایران ادامه دارد، آمریکا با محاسبات دشوارتری در مورد نحوه تخصیص توانمندترین کشتی‌های جنگی خود روبرو است، بدون اینکه سواحل خود یا سایر متحدان جهانی‌اش را به طور خطرناکی در معرض آسیب قرار دهد.[1][2]